Lunatic Soul to solowy studyjny projekt muzyczny za którym stoi Mariusz Duda, polski muzyk, wokalista i multiinstrumentalista, lider progrockowego Riverside. Artysta ogłosił właśnie, że już 13 listopada 2020 ukaże się najnowszy, siódmy album Lunatic Soul zatytułowany "Through Shaded Woods”. Znamy już okładkę i tracklistę, która przedstawia się następująco:

1. Navvie 04:03
2. The Passage 08:57
3. Through Shaded Woods 05:51
4. Oblivion 05:03
5. Summoning Dance 09:52
6. The Fountain 06:04

Bonus disc:

1. Vyraj 05:32
2. Hylophobia 03:20
3. Transition II 27:45

"Shaded Woods" to nasze najgorsze traumy i koszmary - mówi Mariusz Duda - Przejście przez ten las ma symbolizować zmierzenie się z nimi, stawienie im czoła. To próba odwagi”.

„Through Shaded Woods” to kolejne muzyczne otwarcie Lunatic Soul, z pewnością najbardziej „dopieszczony” i najbardziej bogaty brzmieniowo album, ale również najjaśniejszy i najbardziej „pozytywny” w całej dyskografii. Muzycznie udamy się tym razem w dźwiękową podróż zainspirowaną mrocznym skandynawskim i słowiańskim folkiem.

Pierwszą odsłonę muzyczną poznamy już 25 września!

Album ukaże się w wersji 1 LP, 1 CD i w specjalnej rozszerzonej wersji 2 CD zawierającej między innymi suitę „Transition II”, będzie też dostępny w streamingu i na wszystkich platformach cyfrowych.

W Polsce album ukaże się dzięki Mystic Production.

źródło: Mystic Production

Zespół powstał w 2019 roku w Krakowie. Utwory powstawały w domowym zaciszu, by ostatecznie nabrać kształtu dzięki zaangażowaniu całego zespołu. Każdy z muzyków wywodzi się z różnych gatunków muzycznych, co było kluczem do współpracy.
Różnorodność utworów nie jest przypadkowa. Wpływ różnych gatunków muzycznych od Dead Can Dance, Opeth, Rush, Tool czy Riverside złożyły się na materiał Blacklight. Tak powstała muzyka o rockowo progresywnym zabarwieniu przepełniona emocjami i melodią.

Skład:

Maciej Majewski - gitara, back wokal
Jan Krawczyk - perkusja
Tomasz Szydło - bass
Marcin Kocielski - wokal
Robert Kurzyński - gitara

Utwory zespołu usłyszycie niebawem w audycji Rock Radio.

Pomimo pandemii, leszczyński zespół Retrospective nie pozwala o sobie zapomnieć. Dopiero co wydany czwarty album studyjny Latent Avidity doczekał się debiutu grupy na vinylu, a już
słuchacze mogą ostrzyć apetyt na nowe wydawnictwo leszczynian. Wzbogacony o nowego gitarzystę (Dariusz Kaźmierczak ) zespół już 21 września 2020 roku wydaje po raz
pierwszy swoją muzykę w języku polskim!

Mini album zatytułowany Retrospekcje zawierać będzie przekrój dotychczasowej twórczości Retrospective. Słuchacze będą mogli usłyszeć cztery piosenki w języku polskim – po jednej z każdego albumu grupy, a także utwór bonusowy.

Osoby zainteresowane mogą nabyć płytę w przedsprzedaży pod poniższym linkiem:
http://retrospectiveband.pl/

Album promowany jest dwoma singlami:

Samotność
https://www.youtube.com/watch?v=pu7E1z3rlaM

Ocean Małych Myśli
https://www.youtube.com/watch?v=sRxxv5A_KGg

Legendarny festiwal w Jarocinie. Równie legendarny teleturniej „Wielka Gra”. Bolesna prywatyzacja państwowych molochów w początkach transformacji ustrojowej. Autor „Dzienników basowych” wszystkie te zjawiska miał okazję obserwować jako ich aktywny uczestnik – z jednej strony basista Made in Poland, kultowej formacji polskiej Nowej Fali, z drugiej erudyta o imponującej wiedzy, wreszcie - długoletni specjalista z dziedziny HR, współpracujący z największymi graczami na rynku. Powiedzieć że to zróżnicowana tematyka byłoby eufemizmem. A to tylko część tego, co czytelnikowi mają do zaoferowania „Dzienniki basowe”. Zresztą nie tylko w ciekawych historiach tkwi siła tej książki - równie ważny jest gawędziarski talent autora, który potrafi przykuć uwagę słuchacza nawet w opowieści o jeździe pociągiem na trasie Kraków – Częstochowa. To książka nie tylko dla fanów rocka, chociaż będą nią zachwyceni. Nawet jeżeli nie bardzo wiesz czym, jeśli w ogóle zimna fala różni się od zimnej płyty to i tak jest spora szansa że nie oderwiesz się od „Dzienników basowych” dopóki nie przewrócisz ostatniej kartki. Bo to także, a może przede wszystkim, historia kilku ostatnich dekad opowiedziana przez bacznego obserwatora i błyskotliwego komentatora.
Piotr Pawłowski - w branży muzycznej basista, kompozytor i autor tekstów (m. in. MADE IN POLAND, THE SHIPYARD, DANCE LIKE DYNAMITE). Od początku transformacji gospodarczej do dzisiaj pracuje na stanowiskach menedżerskich w firmach polskich i zagranicznych, przeważnie w obszarze HR. Posiadacz dystansu do samego siebie oraz rzeczywistości. Trzykrotny zwycięzca pamiętnej "Wielkiej Gry". "Dzienniki basowe" to jego debiut prozatorski.
O książce:
Marcin Świetlicki:
Po wielu latach obserwowania basistów mogę stwierdzić, że są to najbardziej inteligentni i ambitni muzycy - monotonia i powtarzalność dźwięków, które wytwarzają, sprawia, że pragną wyrażać swój talent również na inne sposoby - gitarzyści i perkusiści znajdują samozadowolenie w graniu, basistom to nie wystarczy. Pan Basista Piotr Pawłowski przeżył wiele, umie o tym opowiedzieć, umie swoje przygody przemienić w dobrą literaturę, potrafi to zrobić błyskotliwie i z wdziękiem. Książka nie ogranicza się tylko do sceny muzycznej, której aktywnym uczestnikiem Autor jest od lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, mamy tu także wiarygodny zapis tego, co działo się z Naszą Ukochaną Ojczyzną.
Leszek Gnoinski (dziennikarz, autor książek i filmów o muzyce) :
To nie jest typowa autobiografia. To niezwykły, napisany z polotem i humorem dziennik pokazujący Polskę jakiej nie znacie.

Autor: Piotr Pawłowski
Tytuł: Dzienniki basowe
Wydawca: ZIMA
Data premiery lipiec 2020
Isbn: 978-83-953258-3-0
Gatunek: biografia, post punk, muzyka, biznes

Dialogi: Jim Morrison & Pablo Picasso to zderzenie dwóch światów i osobowości o jakże odmiennych poglądach na życie i sztukę. Morrison i Picasso – dwóch samotnych geniuszy otoczonych tłumem wiernych poddanych i Paryż – jako sceneria ich spotykania w ostatnich dniach czerwca szalonego 1971 roku.

Młodość, która właśnie umiera i tonąca powoli starość, trzymająca się kurczowo brzytwy. Dziś wiemy, że czas – bezwzględny weryfikator – obszedł się z nimi łaskawie.

Projekt okładki: Ireneusz Woliński

Ilość stron: 360

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie

Po dwóch latach od wydania debiutanckiego albumu "Time Traveller - przypomina o sobie międzynarodowa grupa T.A.C.E. Project. 11 lipca światło dzienne ujrzy najnowszy singiel pt. "Steel My Heart" promujący nadchodzący album o tym samym tytule.

T.A.C.E. Project to międzynarodowy projekt muzyczny, powstały w 2012 roku z inicjatywy pochodzącego z Wałbrzycha, a mieszkającego obecnie w Kairze gitarzysty i kompozytora – Andrzeja Citowicza oraz pochodzącego z Bielefeld, niemieckiego kompozytora– Dirka Arnicke. W późniejszym okresie do projektu dołączyli kolejno: mieszkający w Działdowie basista – Patryk Szymański, oraz niemiecki wokalista z Kassel– Mike Gerhold. W tym składzie grupa wydała w roku 2018 debiutancki album "Time Traveller" dzięki któremu zyskała uznanie wielu niekomercyjnych radiostacji rockowych na całym świecie, m.in w Stanach Zjednoczonych, Polsce, Niemczech, Finlandii, Szwecji oraz we Włoszech. Album promowały single "You Made My Day" oraz "Come Into My Bed".

Po dwuletniej przerwie, projekt powrócił w roku 2020, ogłaszając zaawansowane prace nad następcą albumu "Time Traveller". Nadchodzący krążek promować będzie mający swoją premierę 11 lipca 2020 roku utwór "Steel My Heart", zdradzający jednocześnie nazwę nadchodzącej płyty. "To nowe wyzwanie, kolejny krok naprzód po dwóch ciężkich z prywatnego punktu widzenia latach dla każdego z naszej czwórki" - przyznają zgodnie muzycy. Nowy singiel - podobnie jak dotychczasowe wydawnictwa - dostępny będzie na takich platformach jak Spotify czy Amazon, jak i rowniez w formie video na Youtube.

T.A.C.E. Project łączy w sobie wszystko to, co najlepsze w muzyce rockowej lat '70-tych, '80-tych i '90-tych ubiegłego wieku. Zainspirowani muzyką takich legend hard rocka jak Def Leppard, Van Halen czy Dokken, muzycy T.A.C.E. Project przenoszą słuchaczy w czasie, do jakże cudownej pod względem muzycznym przeszłości. Melodyjne, rozbudowane harmonicznie partie gitar, charakterystyczne dla tamtych lat wielogłosy wokalne, a także solidna sekcja rytmiczna utwierdzają w przekonaniu, że stary, dobry, melodyjny rock nie umarł, a dla ludzi chcących tworzyć muzykę z pasją, sercem i oddaniem, nie jest problemem ani brak profesjonalnego studia, ani dzieląca ich odległość blisko 11 000 kilometrów.