Menu

DAVID BYRNE - SHE EXPLAINS THINGS TO ME

Po ogłoszeniu pierwszego od siedmiu lat albumu Who Is the Sky? oraz zapowiedzi światowej trasy koncertowej, David Byrne przedstawia najnowszy singiel z nadchodzącej płyty – „She Explains Things to Me”.

Utwór porusza jedne z głębszych tematów obecnych na Who Is the Sky?, czerpiąc inspirację m.in. z książki Rebekki Solnit „Men Explain Things to Me”. Poprzez pełen zaciekawienia wewnętrzny monolog narratora Byrne zastanawia się tu nad tym, w jaki sposób mężczyźni lekceważą pomysły i punkt widzenia kobiet.

„Wielokrotnie zdumiewało mnie, jak moja przyjaciółka potrafi wychwycić, co dzieje się między postaciami w filmie, na długo zanim ja to zauważę” – przyznaje Byrne. „Czasem rozumiem poezję, ale bywa, że potrzebuję pomocy. Choć inspiracją była książka Solnit Men Explain Things to Me, jest tu zasadnicza różnica – mansplaining (czyli sytuacja, gdy facet coś tłumaczy kobiecie z góry, chociaż nikt go o to nie prosił) zazwyczaj jest narzucany. A w tym przypadku to ja sam proszę o wyjaśnienie.”

Nowy singiel „She Explains Things to Me” dostępny jest już na wszystkich platformach streamingowych. Premiera albumu Who Is the Sky? zaplanowana jest na 5 września 2025 roku. To długo wyczekiwany następca entuzjastycznie przyjętego krążka American Utopia z 2018 roku, który doczekał się adaptacji na Broadwayu oraz ekranizacji dla HBO.

Za produkcję Who Is the Sky? odpowiada Kid Harpoon, laureat nagrody Grammy, znany ze współpracy m.in. z Harrym Stylesem i Miley Cyrus. Aranżacją wszystkich 12 utworów zajęli się członkowie nowojorskiego zespołu kameralnego Ghost Train Orchestra. Na płycie pojawią się również wyjątkowi goście: Hayley Williams z Paramore, St. Vincent, Tom Skinner – perkusista zespołu The Smile.

Pierwszym singlem promującym album był energetyczny utwór „Everybody Laughs”, który nadaje ton całemu projektowi. Porusza on uniwersalne tematy ludzkiej więzi i potencjału wspólnoty, szczególnie ważne w obliczu współczesnego chaosu świata. Został opublikowany wraz z teledyskiem wyreżyserowanym przez Gabriela Barcię-Colombo, uznanego artystę multimedialnego.

„W moim wieku człowiek nabiera pewnego luzu – przestaje się przejmować, co ludzie pomyślą” – mówi Byrne. – „Mogę wychodzić poza strefę komfortu, bo wiem już, kim jestem i co potrafię. Każdy nowy zestaw piosenek to jednak nowe wyzwanie. Nie każda współpraca się udaje, ale jeśli działa, to dlatego, że potrafię jasno przekazać, co chcę osiągnąć. I wtedy razem zmierzamy w to samo – nieznane – miejsce”.

W 2023 roku, gdy projekt American Utopia dobiegł końca – po transformacji z albumu w trasę koncertową, broadwayowski spektakl i film HBO w reżyserii Spike’a Lee – Byrne zaczął spisywać pomysły: rytmy, akordy, melodie. „Przez te trudne trzy lata dużo gotowałem (głównie kuchnię meksykańską i indyjską) i dużo rysowałem – wspomina. „Zacząłem też zbierać muzyczne szkice i teksty. Zauważyłem, że łatwiej zacząć, jeśli ma się coś w zanadrzu – i tak właśnie było. Powstały proste piosenki, w których grałem na gitarze akustycznej i śpiewałem do zapętlonych rytmów”.

A kiedy świat – i broadwayowska wersja American Utopia – zatrzymały się, Byrne, jak wielu innych, zadał sobie pytania: Czy to, co robię, ma dla mnie sens? Dlaczego piszę piosenki? Czy to w ogóle ma znaczenie?

Na Who Is the Sky? artysta próbuje odpowiedzieć na te pytania. Rozwija optymistyczne wątki znane z American Utopia – zarówno z albumu, jak i z jego nagrodzonej Grammy teatralnej adaptacji – podejmując temat więzi międzyludzkich i społecznej jedności w chaotycznym świecie. Who Is the Sky? to album filmowy, pełen humoru i radości, ale niosący też lekcje: o tym, że miłość bywa niewytłumaczalna, że oświecenie dla każdego oznacza coś innego i że warto dbać o siebie – bez względu na to, co aktualnie się czuje. Co najważniejsze, piosenki ukazują talent Byrne’a do balansowania na granicy awangardy i przystępnego popu.

Inspiracją do zaproszenia Ghost Train Orchestra do pracy nad płytą była płyta zespołu z 2023 roku – hołd dla niewidomego nowojorskiego kompozytora i ulicznego poety Moondoga. Jeszcze w tym samym roku Byrne pojawił się z nimi na scenie podczas koncertu w Brooklynie. Zaintrygowany piętnastoosobowym składem – obejmującym perkusję, gitary, bas, instrumenty smyczkowe oraz dęte drewniane i blaszane – pomyślał: a co, jeśli właśnie tak mogłyby brzmieć moje nowe piosenki? Zapytał więc, czy chcieliby zostać jego zespołem nagraniowym – i szybko się zgodzili.


„David wysłał mi kilka demówek i poprosił nas o stworzenie orkiestrowych pomysłów – mówi Brian Carpenter, lider Ghost Train Orchestra. „Curtis Hasselbring i ja szybko opracowaliśmy kilka pierwszych aranżacji, w tym „My Apartment Is My Friend”, którą ćwiczyliśmy w naszej niewielkiej sali prób w Chinatown. Słyszeć, jak David śpiewa z nami tę piosenkę po raz pierwszy – to było niesamowite”.


Byrne wspomina też moment zaproszenia Kid Harpoona: „Wiedziałem, że wszystko może się skomplikować, i chciałem mieć pewność, że nagrania zabrzmią możliwie najlepiej. Dodatkowa para uszu to cenna pomoc. Znałem kilku artystów, którzy z nim pracowali, a ich nagrania brzmiały znakomicie. Podejrzewałem, że intymne aranżacje orkiestrowe wydobędą emocje, które wyczuwam w tych piosenkach” – dodaje Byrne. „To coś, czego ludzie nie zawsze słyszą w mojej muzyce, ale tym razem byłem pewien, że one tam są. Jednocześnie postrzegam siebie jako kogoś, kto chce być przystępny. Liczyłem, że Kid Harpoon mi w tym pomoże – i że będzie zaufanym uchem, bo działo się dużo. Ludzie myślą o producentach głównie jako o tych, którzy dbają o brzmienie – a on to robił, ale także doskonale rozumiał, jak ważne jest opowiadanie historii.


„Na początku zajęło mi chwilę, żeby zrozumieć – no tak, te piosenki są osobiste, ale pokazane przez pryzmat wyjątkowego spojrzenia Davida na życie” – mówi Kid Harpoon (czyli Tom Hull). „Spacerując po Nowym Jorku i słuchając dema Everybody Laughs, czułem ogromną radość, bo przypomniało mi to, że wszyscy jesteśmy tacy sami – śmiejemy się, płaczemy, śpiewamy. Wydaje mi się, że wielu ludzi czuje więź z Davidem, bo on rozumie cały ten absurd. Ma dystans, łapie ten żart – i właśnie przez ten filtr patrzy na swoje osobiste przeżycia.”

źródło: sonicrecords.pl
Czytaj dalej...

Warszawska wokalistka Kurkus wróciła z nowym post-punkowym singlem

Warszawska wokalistka, kompozytorka i multiinstrumentalistka Kurkus zaprezentowała pierwszą od roku premierową kompozycję. Kurkus to projekt solowy wokalistki Kamili Kurkus. Autorka sama pisze i komponuje, nagrywa też część instrumentów. Za stałą inspirację do tworzenia muzyki Kamila podaje cold wave, shoegaze, new romantic, muzykę z gier komputerowych oraz lata spędzone w Finlandii. W 2024 wydała debiutancką płytę "Nowy Chaos".

Piosenka "Tym razem będzie inaczej", luźno zainspirowana twórczością Dostojewskiego, zwiastuje drugi album, który ma ukazać się jeszcze w tym roku.


źródło: CANTARAMUSIC.PL
Czytaj dalej...

Soundedit ’25 – Wielki piątek w październiku

Piątkowe (17 października) koncerty podczas Soundedit będą wyjątkowe, wyśmienite i po prostu „wielkie”. W łódzkiej Wytwórni wystąpią: Anja Huwe, czyli niegdyś głos zespołu Xmal Deutschland oraz Gavin Friday, który powróci na Soundedit po trzynastu latach. Program tego dnia uzupełni niezwykłe spotkanie: rozmowa Gavin’a Fridaya z Budgiem – legendarnym perkusistą Siouxsie and The Banshees oraz producentem muzycznym.

Jednocześnie przypominamy, że 18 października w ramach Soundedit odbędą się koncerty: Fields Of The Nephilim, Chameleons, 1894.Soundedit PRezentuje - 23 sierpnia 2025 r. we Wrocławiu wystąpi PIL.

źródło:
Biuro Prasowe Międzynarodowego Festiwalu
Producentów Muzycznych SOUNDEDIT
Czytaj dalej...

COLD WAR - MROKI (KROKI) - PREMIERA

MROKI (KROKI) to najnowszy i ostatni singiel formacji COLD WAR z płyty: "REVOLUTION", której premiera planowana jest na 21 września 2025 rocku.

Płyta została nagrana na przełomie 2024/2025 rocku, w studiu Rafała Rogala Rogulskiego w Wołominie, w składzie:

Piotr Zajdel - gitara, śpiew
Rafał Rogulski - gitara
Paweł Wolski-Rzewuski - bass
Tomasz Sembrat – perkusja

COLD WAR - to muzyczny powrót zespołu powstałego w 1985 roku, w którym był to okres olbrzymiej popularności „nowej fali".

Nowe wcielenie załogi świadczy o ciągłej ewolucji. Sporo tu wyrazistych gitarowych riffów, ale nadal można wyczuć odrobinę punkowego i „zimno-falowego" klimatu.

COLD WAR - "REVOLUTION":

1. REVOLUTION
muz. Piotr Zajdel, Rafał Rogulski, sł. Piotr Zajdel

2. MROKI (KROKI) - 3:24
muz. Rafał Rogulski, sł. Piotr Zajdel

3. MIASTO ZŁA - 2:38
muz. Paweł Wolski-Rzewuski, Rafał Rogulski, sł. Piotr Zajdel

4. NIESYMETRYCZNY (ZADRA) - 3:22
muz. Paweł Wolski-Rzewuski, Rafał Rogulski, sł. Piotr Zajdel

5. EFEKT STADA – 3:00
muz. Rafał Rogulski, sł. Piotr Zajdel

6. KROSTA NA MÓZGU - 2:44
muz. Grzegorz K. Witkowsk, sł. Grzegorz K. Witkowski

7. PUNK NIET IS DEAD - 2:38
muz. Rafał Rogulski, sł. Piotr Zajdel

8. JESZCZE MILIARD - 3:08
muz. Robert Cichocki, sł. Robert Cichocki

9. POPAPRANY ŚWIAT (I PO CO TO?) - 3:31
muz. Piotr Zajdel, Rafał Rogulski, sł. Piotr Zajdel

10. EMANAMAKUBA (PIOSENKA NA KACA) - 3:22
muz. Piotr Zajdel, Rafał Rogulski, sł. Piotr Zajdel

źródło: Piter Zajdel
Czytaj dalej...

Najnowszy singiel Jacka Moore & Quentina Kovalsky'ego

„Peace of Mind" to introspektywny utwór, który łączy tematy nostalgii, odkrywania siebie i odporności z zaletami fantastycznych tematów. To piosenka, która szuka spokoju, wolności od ograniczeń życia, odnajdywania swojego miejsca na świecie oraz zaznaczania swojej obecności.

Utwór Jacka i Quentina eksploruje dylematy zestawień, w których się znajdujemy, odnajdywania wewnętrznej siły, aby zabłysnąć i je przezwyciężyć.

Jack Moore, którego muzyczna kariera rozpoczęła się u boku ojca, występował z takimi ikonami jak: Thin Lizzy, Deep Purple i Joe Bonamassa, a jego wszechstronność stylistyczna nie pozostawia złudzeń – zarówno w rocku, jak i indie/folkowych brzmieniach.

Quentin Kovalsky, jest znany z unikalnego połączenia retro klimatu inspirowanego filmami Tarantino z nowoczesnymi aranżacjami, przyciąga uwagę swoim wyjątkowym głosem i energetycznym wykonaniem.

Ich współpraca zrodziła się w ramach Gary Moore Tribute Band, gdzie razem oddawali hołd legendarnemu gitarzyście, wykonując niezapomniane utwory: „Still Got The Blues", „Out In The Fields" czy „Parisienne Walkways". W trakcie wspólnych podróży koncertowych zrodziła się również własna muzyka. Artyści, zaszyci w studio nagraniowym, przygotowują wspólne płyty. Ostatnio, porwali publiczność podczas 15. Festiwalu Legend Rocka w Dolinie Szarlotty.

źródło: Dawid Brykalsk
Czytaj dalej...

Noce śpiewają pieśni pogrzebowe

Noce to alternatywne, poetyckie, momentami drapieżne, jazzrockowe granie, inspirowane tym, co zapomniane. W programie znajdują się utwory, które warstwę tekstową czerpią z pieśni pogrzebowych zawartych w Śpiewniku Pelplińskim z 1871 roku. . Aranżacje inspirowane są tradycyjnymi melodiami, ale zespół ubiera je w nowoczesne muzyczne brzmienia. Noce zapraszają do muzycznego rytuału przejścia - poszukiwania sposobu na pożegnania, utraty, opuszczenia i nowe początki.

Współcześnie zanikają społeczne rytuały towarzyszące momentom granicznym, w tym wspólne śpiewanie pieśni pogrzebowych. Nieuchronność przemijania, starzenia się i ból z nimi związany są tematami niezręcznymi, niechcianymi. Śmierć zastąpiła seks jako kulturowe tabu. Zespół chce wydobyć z dziewiętnastowiecznych pieśni to, co uniwersalne, odważne, ale też kojące i dające nadzieję. Zaprasza do wspólnego muzycznego rytuału przejścia - poszukiwania sposobu na pożegnania, utraty, opuszczenia i nowe początki.

W skład zespołu wchodzi 5 kobiet, które poznały się na Lucciola Ladies Rock Camp w 2020 roku:

Ewa Kielar - wokal,
Agnieszka Jasek - gitara,
Ewa Baran - gitara basowa,
Katarzyna Dobrowolska - perkusja,
Marta Żłobińska-Kozak - piano.

Wcześniej brały udział w różnych projektach artystyczno-muzycznych. Pracę w obecnym składzie pod szyldem Superid, zaczęły w 2022 roku. Wokalistka, Ewa Kielar, w obszarze muzyki tradycyjnej działa od 2018 roku (współtwórczyni Akademii Głosów Tradycji), stąd też pomysł, by zmierzyć się z tematem śmierci i żałoby interpretując XIX-wieczne pieśni.

Prace nad projektem wciąż trwają, ale zespół ma na koncie koncerty i nagrania. W grudniu 2023 zdobył wyróżnienie (“za odważne podjęcie tematu pieśni pogrzebowych”) podczas 33. Mikołajek Folkowych w Lublinie.

Noce zapraszają w podróż przez czas – ten przeszły, zapisany w zapomnianych pieśniach żałobnych sprzed ponad stu pięćdziesięciu lat, i ten obecny, w którym na nowo nadają im brzmienie i znaczenie. czas jest nie tylko tematem, ale i bohaterem – jako doświadczenie przemijania, rytuału pożegnania i odradzania się w nowej formie. Ich muzyka to spotkanie dawnych głosów z nowoczesnością, tradycji z awangardą, ciszy z dźwiękiem.

W tym poetyckim ujęciu czas staje się przestrzenią przejścia – pomiędzy światami, emocjami, istnieniem i nieobecnością. Noce grają o tym, czego nie można zatrzymać, ale można uczcić – dźwiękiem, słowem, spotkaniem.

Śpiewając o śmierci dowartościowujemy limitowane życie. W pędzącym, rozgorączkowanym świecie przypominamy, o tym, o czym pozornie lepiej nie pamiętać: Człowieku, jest granica, za którą czasu już naprawdę nie będzie. Żyjesz, więc teraz masz czas. Brak czasu - to właśnie śmierć.

Śmierć jest ograniczeniem naszego czasu, a wszystko co limitowane zyskuje na wartości.

źródło: Ewa Baran

Galeria

View the embedded image gallery online at:
https://rockblog33.pl/newsy-muzyczne?start=498#sigProId0d70e781b7
Czytaj dalej...
Subskrybuj to źródło RSS