Debiutancki album Macabre „Gloom" to prawdziwy kamień milowy w historii muzyki death / grind. Dziś, w ramach serii Classic Blast, ukazuje się reedycja tej przełomowej płyty i jest dostępna następujących formatach: CD Jewel Case, Blue Marble LP i Splatter LP.

Pierwotnie wydany w 1989 roku, „Gloom" jest jednym z najbardziej charakterystycznych i wpływowych albumów wczesnej sceny death/grind. Łącząc elementy death metalu, grindcore, thrashu i hardcore punk, album to surowy i ostry atak, który świetnie zdefiniował muzyczną tożsamość zespołu z Illinois. „Gloom" charakteryzuje się ostrymi, agresywnymi riffami, zawrotnym tempem i surowymi, punkowymi wokalami. Teksty utworów skupiają się na prawdziwych zbrodniach i seryjnych mordercach, przesycone charakterystycznym dla zespołu czarnym humorem i szybko stały się znakiem rozpoznawczym Macabre. Pięknie wydana reedycja zadowoli wszystkich starych fanów zespołu, a młodemu pokoleniu przybliży absolutny klasyk undergroundu.

W lipcu Macabre wystąpi w Europie w następujących miejscach:

European Killing Spree 2026:

03.07 Trutnov, CZ - Obscene Extreme Festival

04.07 Trutnov, CZ - Obscene Extreme Festival

05.07 Kraków, PL - Hype Park

06.07 Warszawa, PL - Hydrozagadka

08.07 Malmö, SZWECJA - Plan B / Malmö

09.07 Fredericia, DK - Metal Magic Festival

10.07 Rotterdam, NL - Baroeg

11.07 Torgau, DE - In Flammen Open Air

źródło: Mystic Production

Dziś do stacji radiowych trafia piosenka „Blues Against The Machine“. To pierwszy singiel z nowej płyty europejskiej supergrupy Blues Against The Machine. Album zatytułowany „Vol. II” ukaże się w Polsce 24. kwietnia 2026 roku. Płyta dostępna będzie także w serwisach streamingowych.

Blues Against The Machine to pięć wyrazistych postaci europejskiej sceny rockin’ bluesa, które od ponad dwudziestu lat szturmem zdobywają europejską scenę bluesową. Producent płyt grupy – Budda Guedes – stworzył niesamowicie zgrany, precyzyjny, ale też rozrywkowy zespół, porywający publiczność mieszanką bluesa, jumpa, boogie i rock’n’rolla!

Budda Guedes to ikona portugalskiego bluesa, autor piosenek i producent, lider Budda Power Blues, właściciel wytwórni Mobydick Records. Koncertował na całym świecie, był członkiem zespołu Marii Joao, współpracował z Shirley King, prowadzi projekt Trio Pagū. Jego styl to mieszanka bluesa, jazzu, jumpa, folku i boogie z latynoskim pazurem.
Bart Szopiński to czołowy pianista bluesowy w Polsce, nagradzany przez 19 lat z rzędu Pianistą Roku. Wraz z zespołem Boogie Boys był finalistą International Blues Challenge w Memphis, jego płyty były nominowane do Fryderyka. Koncertował w Europie, Japonii, Kanadzie, USA i w krajach Bliskiego Wschodu, współpracując z legendami bluesa. Jest organizatorem dużych festiwali bluesowych i ambasadorem gatunku.
Danny Del Toro to hiszpański mistrz harmonijki ustnej, łączący jazz, ragtime, akustyczne i elektryczne brzmienia. Koncertował z wieloma artystami w całej Europie. Jest edukatorem, uznanym wykonawcą i zdobywcą wielu nagród.
Vasco Moura to portugalski basista, którego styl czerpie z funkowych i bluesowych klimatów. Grał z wieloma artystami z Portugalii i Brazylii, prowadzi własne projekty muzyczne.
Nik Taccori to włoski perkusista, który współpracował z takimi ikonami jak Big Daddy Wilson, Ian Siegal, Kirk Fletcher i Terence Trent D’Arby. Nagrał ponad 70 albumów, koncertował w Europie i Japonii.

Blues Against The Machine to szacunek do tradycji, coś nowego, ale z uważnym spojrzeniem na Starych Mistrzów. Członkowie zespołu są laureatami European Blues Challenge, Blues Top Awards, krajowych nagród bluesowych, głównymi gwiazdami festiwali bluesowych w całej Europie. To absolutna muzyczna czołówka w swoim gatunku.
Ich zeszłoroczny, debiutancki album „Blues Against The Machine” rozszedł się w ekspresowym tempie, a wraz z nim kalendarz koncertowy w Europie zapełnił się po brzegi. Koncertowali w Portugalii, Hiszpanii, Norwegii, Estonii i Polsce (Festiwal Blues Express w Zakrzewie, Festiwal Blues Na Świecie w Świeciu).

Nowa płyta Blues Against The Machine „Vol. II” ukaże się już wkrótce pod szyldem Mobydick Records (Portugalia) i Flower Records (Polska), a trasa koncertowa w 2026 roku obejmie Hiszpanię, Portugalię, Polskę, Norwegię, Danię, Finlandię, Francję, Luksemburg i Włochy.

Płytę nagrano w składzie:
Budda Guedes – śpiew, gitara, chórki, instrumenty perkusyjne
Bart. Szopiński – Hammond, fortepian, chórki
Danny Del Toro – harmonijka, chórki
Nik Taccori – perkusja, chórki
Vasco Moura – bas, chórki
Gościnnie:
Alex Liberalli – chórki
Carolina Fonson – chórki

źródło: Flower Records

„Dźwięczność" to najnowszy studyjny album legendy polskiej sceny – Voo Voo. Dziewięć premierowych utworów – w większości autorstwa Wojciecha Waglewskiego – tworzy spójną i osobistą całość. Jeden z utworów w całości stworzył Mateusz Pospieszalski.

Skład Voo Voo – Wojciech Waglewski, Karim Martusewicz, Michał Bryndal oraz Mateusz Pospieszalski – konsekwentnie rozwija swoje charakterystyczne brzmienie, łącząc gitarową narrację z rytmem, dęciakami i przestrzenią. Album wzbogacają zaproszeni artyści: Daria ze Śląska, sopranistka Samita Suwannarit oraz amerykański raper Antar Jackson. W wybranych utworach pojawiają się dodatkowe partie wokalne, które poszerzają brzmienie i wzmacniają dynamikę kompozycji.

Wydawnictwo uzupełniają trzy remiksy przygotowane przez twórców związanych z wytwórnią The Very Polish Cut Outs – Pejzaż, Zuchy i schmoltz, stanowiące producenckie interpretacje wybranych utworów.

Autorem projektu graficznego albumu jest Jarosław Koziara – od lat blisko związany z zespołem i współtworzący jego wizualną tożsamość.

„Dźwięczność" to materiał przygotowany z myślą o scenie. Nowy repertuar zostanie zaprezentowany podczas serii koncertów premierowych, obok wybranych utworów z wcześniejszych lat działalności zespołu.

źródło: E-muzyka

Album Engines of Demolition zespołu Black Label Society to dwunasty studyjny krążek grupy, wydany 27 marca 2026 roku po najdłuższej przerwie w ich karierze (od 2021). Płyta utrzymana jest w typowym dla zespołu stylu – to mieszanka ciężkiego heavy metalu i hard rocka z wyraźnymi wpływami bluesa. Dominują:masywne, „tłuste” riffy gitarowe, wyraziste solówki Zakk Wylde, groove’owe rytmy i momentami bardziej melodyjne, balladowe fragmenty.

Album nie próbuje rewolucjonizować brzmienia zespołu – raczej rozwija jego sprawdzoną formułę: ciężar przeplata się z emocjonalnymi momentami i southern-rockową nutą.

„Engines of Demolition” to bardzo osobisty materiał. Sam Wylde określa go jako zapis „wzlotów i upadków ostatnich lat” – czyli emocjonalną podróż przez różne doświadczenia życiowe.

Najważniejszym utworem jest zamykający album „Ozzy’s Song”, będący hołdem dla Ozzy Osbourne. To spokojna, pełna emocji ballada z pianinem i gitarą akustyczną, która przechodzi w ekspresyjne solo – symboliczne pożegnanie i wyraz żałoby.

Album został dobrze przyjęty – podkreśla się jego spójność, energię i emocjonalną głębię, a także to, że trafia zarówno do starych fanów, jak i nowych słuchaczy.

„Engines of Demolition” to klasyczne Black Label Society w dojrzałej formie – ciężkie riffy, charakterystyczne brzmienie i silny ładunek emocjonalny, szczególnie w kontekście osobistych przeżyć Zakka Wylde’a. To album bardziej refleksyjny niż przełomowy, ale bardzo solidny i szczery.