Tarja zapowiada swój najbardziej metalowy album w historii! Płyta nosi tytuł „Frisson Noir", a jej premiera zaplanowana jest na 12 czerwca 2026. Po wielu latach udanego eksperymentowania z różnymi gatunkami muzyki, Tarja wraca tam, gdzie jej miejsce, czyli do świata metalu. Dziś ma swoją premierę pierwszy singiel z płyty zatytułowany „At Sea".

Utwór obrazuje fizyczną reakcję, jaką może wywołać obcowanie z muzyką, specyficzny dreszcz, który przechodzi przez całe ciało, gdy dźwięk i emocje łączą się w konkretnym momencie.

Cały album „Frisson Noir" to 10 utworów, które świetnie obrazują Tarję jako artystkę balansującą pomiędzy epicką, filmową orkiestracją, muzyką klasyczną oraz mocą i energią nowoczesnego metalu. Na albumie nie zabraknie pięknych pasaży fortepianowych, epickich partii symfonicznych i potężnych gitarowych riffów. Na nowej płycie artystce towarzyszą goście specjalni: Dani Filth (Cradle of Filth), Apocalyptica, Marko Hietala (ex-Nightwish) i Chad Smith (Red Hot Chili Peppers).

Album został zmiksowany przez nagrodzonego Grammy producenta Neala Avrona (Linkin Park, Skillet, Disturbed) i będzie dostępny jako CD w digipaku, Black 2LP Gatefold oraz limitowany Purple 2LP Gatefold. Pierwsze tłoczenie wszystkich formatów będzie wykończone specjalną, wysokiej jakości miedzianą folią i opatrzone w wypukłe logo.


źródło: http://openeyepr.pl

Ukazała się ósma płyta w dorobku bydgoskiej formacji NONE zatytułowana "Beyond The Light". Po latach przerwy wydawniczej zespół NONE, jedna z najbardziej charakterystycznych formacji polskiej sceny metalowej, ogłasza premierę swojego nowego albumu studyjnego zatytułowanego „Beyond The Light".

Nowe wydawnictwo jest ósmym albumem w dorobku zespołu i jednocześnie pierwszym pełnym materiałem od wielu lat. „Beyond The Light" to płyta dojrzała, bezkompromisowa i intensywna – zarówno pod względem brzmienia, jak i przekazu.

Zespół NONE powstał w 1999 roku w Bydgoszczy. Od początku swojej działalności konsekwentnie buduje własne brzmienie na styku nu metalu, metalu alternatywnego i ciężkiego rocka.

Zapraszam do wysłuchania rozmowy z Bartkiem "Bartasem" Dębickim. 

Źrenice to nowy zespół na muzycznej mapie Polski. Graja brawurową miesznkę styli: alt / post / stoner / folk. Ich debiutancką płytę wydała właśnie wytwórnia Via Nocturna.

Źrenice to nowy zespół muzyków z różnych grup, który debiutuje na scenie. Grają muzykę będącą efektem wielogatunkowego połączenia: alt i post rocka, post metalu, black i sludge oraz stonera i folku. Wspólnym mianownikiem utworów jest klimat baśniowości, która przewija się również w tekstach.

Źrenice — bramy między światem wewnętrznym a zewnętrznym, przez które przenika blask. To one czuwają nad tym, ile jasności i cienia jest potrzebne, by zachować równowagę.

Album "Śnienie" to debiutancki album grupy. Głównym, spajającym go motywem jest symbolika lasu, która – choć wyraźna, nie narzuca sztywnego konceptu. Materiał otwierają i zamykają utwory 'Brama lasu...' oraz '...lasu skra', w których słyszalne kroki mają wprowadzić słuchacza w stan izolacji od świata zewnętrznego. Ta dźwiękowa podróż pozostawia odbiorcy pełną swobodę interpretacji przestrzeni, w której się znajduje – las jest tu jedynie punktem wyjścia do „Śnienia", z którego ostatecznie trzeba się przebudzić.

Lista utworów albumu "Śnienie":
1. Brama lasu...
2. Neuroza
3. Inni
4. Endymion
5. Stara Chata
6. Czarownica
7. Sam
8. ...lasu skraj

Źrenice:
Kamila Kuś - wokal
Maciej Ciupa - perkusja
Łukasz Hawryluk - gitara
Hubert "Huwer" Pomykała - bas
Krzysztof K. Pomykała - gitara

źródło: Filip Sarniak

TRASA KONCERTOWA Z OKAZJI 30-LECIA PLACEBO, w ramach której zagrają utwory z albumów „Placebo” i „Without You I’m Nothing”

18 listopada 2026 – Atlas Arena, Łódź

Z okazji trzydziestej rocznicy wydania przełomowego, debiutanckiego albumu zespół Placebo ogłasza wydanie „Placebo RE:CREATED” – nowej, porywającej wersji płyty, która w 1996 roku po raz pierwszy zaprezentowała grupę szerokiej publiczności. Album ukaże się 19 czerwca 2026 roku.

Jeszcze w tym roku Placebo wyruszy w obszerną trasę koncertową po Wielkiej Brytanii i Europie, aby uczcić tę doniosłą rocznicę. Muzycy wykonają utwory ze swoich dwóch pierwszych albumów, „Placebo” i „Without You I’m Nothing” – z których część nie była grana na żywo od ponad 20 lat!

źródło: livenations.pl

To jest płyta gitarowa, neo-rockandrollowa. Jest w niej energia, jest bunt, ale też nostalgia i czułość. Taki jest dziś T.Love – orajt.

- mówi o albumie Muniek Staszczyk.


Orajt! – nie jest naiwnym hasłem ani ucieczką od rzeczywistości. To rock’n’rollowy gest sprzeciwu wobec lęku, który coraz częściej definiuje współczesność. W świecie naznaczonym wojną, polaryzacją polityczną i społeczną, kryzysem wartości, rosnącą skalą manipulacji medialnych, fake newsów przenikających do codzienności – często za pośrednictwem mediów społecznościowych – łatwo ulec poczuciu chaosu i bezradności.

„Orajt” to przypomnienie, że mimo wszystko warto zachować zdrowy rozsądek, dystans i elementarną solidarność. To wezwanie do myślenia krytycznego, do nieulegania skrajnym emocjom i medialnym prowokacjom. To także wiara w ludzi – w ich zdolność do dialogu, refleksji i dbałości o wspólnotę. Rock’n’roll – nawet w niespokojnych czasach – pozostaje przestrzenią wolności, rozmowy i nadziei. Muniek podsumowuje to prosto: „Nie martwcie się, będzie Orajt!”

Na album składa się 12 utworów oraz bonustrack - wśród nich odnaleźć można dobrze znane już single, które wspólnie budują jego charakter. Od przewrotnego, lekkiego „Mimo wszystko” (feat. Sarsa), przez rockowy manifest „Orajt”, nonszalanckie „Buty”, refleksyjny „Księżyc nad Rakowcem”, aż po energetyczny „Piąteczek” – każdy z utworów odsłania inny wymiar zespołu: ironiczny komentarz do współczesności, miejską włóczęgę, melancholię i surową, gitarową siłę. Ostatnim zaprezentowanym przed premierą albumu singlem jest „Najpiękniejsze” (feat. WaluśKraksaKryzys). Utwór łączący rockową intensywność z emocjonalnym, pokoleniowym dialogiem.

Autorem wszystkich kompozycji na albumie jest Jacek „Perkoz” Perkowski, z wyjątkiem utworu „Piąteczek”, który skomponowali wspólnie Maciej „Magilla” Majchrzak i Jacek Perkowski. Producentem muzycznym albumu jest Jacek Perkowski, natomiast „Piąteczek” wyprodukował Maciej Majchrzak. Za mix całej płyty odpowiada Piotr „Emade” Waglewski, a mastering wykonał Marcin Szwajcer. Radiową wersję singla „Mimo wszystko” wyprodukował Paweł Smakulski. Kierownikiem artystycznym całego wydawnictwa jest oczywiście Muniek Staszczyk.

źródło: Universal Music

Polskie Radio Rzeszów - środa 18.03.2026 r godz. 20.05 audycja Rock Radio !

Wspomnienie Phila Campbella, solo jak i z Motorhead, rocznica wydania płyty Coverdale Page oraz nowości rockowe ostatnich dni. Na linii będzie muzyk formacji NONE, który opowie o ich nowej płycie "Beyond The Light". A na koniec jeszcze jedna rocznica pewnej płyty...ale o tym przekonacie się słuchająć audycji do samego końca.

15 marca to ważna data dla fanów klasycznego rocka — właśnie tego dnia w 1993 roku ukazał się album Coverdale–Page, wyjątkowy projekt dwóch legend: David Coverdale i Jimmy Page.

W 2026 roku mija 33. rocznica wydania tej płyty — jedynego wspólnego albumu tego duetu, który do dziś budzi emocje i jest uznawany za jedno z ciekawszych wydarzeń lat 90. w świecie rocka.

Album powstał w czasie, gdy Led Zeppelin było już historią, a Whitesnake znajdował się na zakręcie kariery. Efektem była mieszanka ciężkiego, bluesowego brzmienia Page’a i charakterystycznego, potężnego wokalu Coverdale’a. Płyta zawiera takie utwory jak „Pride and Joy”, „Shake My Tree” czy „Take Me for a Little While”.

Choć projekt był jednorazowy, jego znaczenie pozostaje duże — dla wielu fanów to swoisty „most” między erą Zeppelinów a rockiem lat 90.

To dobra okazja, żeby wrócić do tej płyty i przypomnieć sobie, jak brzmiało spotkanie dwóch gigantów rocka.

Zapraszam !

Lista utworów:

Coverdale Page: Shake Me Tree
Coverdale Page: Feeling Hot
Coverdale Page: Take Me For A Little While
Motorhead: The One To Sing The Blues
Motorhead: I'm So Bad (Baby I Don't Care)
Phil Campbell And The Bastard Sons: Ringleader
Phil Campbell And The Bastard Sons: Dark Days
Jerry Cantrell: Of The Rails
Jerry Cantrell: Afterglow
Luxtorpeda: Stereo
Luxtorpeda: Mowa trawa
NONE: Me Against The Wind
NONE: Love And Hate
KSY: Dreams
Pink Floyd: Money

W ramach promocji nowego wydawnictea Kim Gordon zapowiedziała swoją europejską i północnoamerykańśką trasę, podczas której wystąpi dwukrotnie w Polsce: 20 kwietnia w A2 - Centrum Koncertowym we Wrocławiu oraz 21 kwietnia stołecznym klubie Progresja!

Wizja sztuki i hałasu, którą rozwija Kim Gordon, z biegiem lat staje się coraz wyraźniejsza — nawet jeśli nieustannie się zmienia. Po ponad czterech dekadach jej twórczość wciąż brzmi jak wyzwanie rzucone słuchaczom.

W 2016 roku Gordon wydała swój pierwszy solowy singiel „Murdered Out”, rozpoczynając trwającą do dziś współpracę z producentem z Los Angeles Justinem Raisenem, znanym m.in. z pracy z Charli XCX, Sky Ferreira i Yves Tumorem. Raisen ma wyjątkowe wyczucie jej minimalistycznej estetyki. „Ma bardzo antysystemowe podejście, a ja zawsze czułam się dość antykorporacyjnie” — mówi Gordon. Oboje chętnie działają intuicyjnie i podejmują ryzyko. „Lubimy tę wolność, którą czujemy, kiedy razem pracujemy”.

W 2019 roku jej debiutancki album solowy No Home Record pokazał, że Gordon wciąż pozostaje blisko najbardziej awangardowych brzmień — łącząc avant-rap i footwork z jej konceptualnym podejściem do dźwięku. Kolejna płyta, The Collective z 2024 roku, była jeszcze cięższa i bardziej bezkompromisowa, napędzana potężnym, industrialnym zgiełkiem singla „BYE BYE”. Album przyniósł Gordon dwie nominacje do Grammy Awards.

Kim Gordon wielokrotnie mówiła, że jej muzyka jest próbą uchwycenia współczesnego krajobrazu — takiego, który sam w sobie zawiera krytykę kultury. Jej teksty przypominają kolaż fragmentów współczesności, zbierający odłamki codziennego życia i oddający rozedrganą, zdezorientowaną fakturę dzisiejszej egzystencji. „Zawsze myślałam o rzeczach bardziej socjologicznie” — mówi Gordon.

Jej trzeci solowy album PLAY ME przetwarza — w charakterystyczny, impresyjny sposób — skutki uboczne epoki miliarderów: zniszczenie demokracji, technokratyczne wizje końca świata czy spłycanie kultury przez algorytmy i sztuczną inteligencję. Gordon nigdy nie jest dosłowna; jak napisała Rachel Kushner we wstępie do jubileuszowego wydania pamiętnika Gordon Girl in a Band: „surfuje po tym, co nieprzeniknione”.

W kalejdoskopowej rzeczywistości PLAY ME — pełnej przesterowanych wokali, mrocznych warstw dysonansu i nagłych wybuchów — jej piosenki wciąż w swój nieoczywisty sposób jasno pokazują, jak wielką uwagę poświęca światu, który wolałby rozproszyć naszą uwagę i odciągnąć od rzeczywistości. „Muszę powiedzieć, że najbardziej wpłynęły na mnie wiadomości” — przyznaje Gordon.

PLAY ME jest albumem skondensowanym i bezpośrednim. „Chcieliśmy, żeby piosenki były krótkie” — mówi Kim Gordon. „Chcieliśmy zrobić to bardzo szybko. Ta płyta jest bardziej skupiona i może też bardziej pewna siebie. Zawsze pracuję wychodząc od rytmów i wiedziałam, że tym razem chcę, żeby wszystko było jeszcze bardziej oparte na bitach niż poprzednio. Justin Raisen naprawdę rozumie mój głos i moje teksty, wie też, jak pracuję — na tym albumie było to jeszcze bardziej wyraźne”.

Rozwijając pomysły z albumu The Collective — który przywoływał zarówno jej surowe, noise’owe korzenie, jak i inspirowany punkiem internetowy rap — PLAY ME poszerza jej brzmieniową paletę o bardziej melodyjne fragmenty oraz motoryczny puls krautrocka.

Choć PLAY ME często spogląda na to, co dzieje się na zewnątrz, jest to przede wszystkim płyta bardzo osobista - wzmożone emocje pulsują tu w fizycznych, surowych dźwiękach. Niespokojna, introspektywna energia od dawna napędza twórczość Gordon - artystki, która zamiast jednoznacznych odpowiedzi wybiera ciekawość i ciągłe poszukiwanie, pozostając w dialogu z rzeczywistością i nieustannym procesem twórczym.

Tracklista:

1.PLAY ME

2.GIRL WITH A LOOK

3.NO HANDS

4.BLACK OUT

5.DIRTY TECH

6.NOT TODAY

7.BUSY BEE

8.SQUARE JAW

9.SUBCON

10.POST EMPIRE

11.NAIL BITER

12.BYEBYE25!

źródło: sonicrecords.pl

Nie żyje Phil Campbell – legendarny gitarzysta zespołu Motörhead. Muzyk zmarł w wieku 64 lat. Campbell był wieloletnim gitarzystą Motörhead – grał w zespole od 1984 roku aż do jego zakończenia jego działalności w 2015 r. po śmierci Lemmiego Kilmistera.

Współtworzył brzmienie jednej z najważniejszych kapel w historii heavy metalu i nagrał z nią 16 albumów studyjnych.

Po zakończeniu działalności Motörhead założył z synami zespół Phil Campbell and the Bastard Sons. Zmarł po długiej walce w szpitalu i pobycie na oddziale intensywnej terapii, po poważnej operacji.

Campbell był uznawany za jednego z najbardziej charakterystycznych gitarzystów heavy metalu. Jego styl – szybkie riffy i surowe brzmienie – stał się jednym z fundamentów muzyki Motörhead.

Phil R.I.P.

18 maca w audycji Rock Radio w Polskim Radiu Rzeszów przypomnę sylwetkę artysty. Start audycji godz. 20.05

Jerzy Szlachta

Statek kosmiczny Beyond The Event Horizon odlatuje z Poznania i wchodzi w atmosferę z utworem 'Mind', przy którym naprawdę można odlecieć.

Beyond the Event Horizon od 2010 roku operuje na pograniczu rocka i metalu. Brzmienie zespołu to połączenie ambientu, post oraz prog-rocka, oparte na dylatacji czasu i strukturach ulegających rozpadowi. Grupa wydała dotychczas dwa albumy oraz EP.

Singiel 'Mind' to przełożenie procesów myślowych na dźwięk, stanowiące połączenie riffów z rytmiką. Utwór odnosi się do niezbadanych obszarów podświadomości oraz impulsów kształtujących ludzki umysł.

Utwór 'Mind' jest drugim singlem promującym trzeci album grupy Beyond the Event Horizon. Singiel wyznacza nowy etap w historii zespołu – do składu, który dotychczas tworzył muzykę instrumentalną, dołączyła wokalistka, Asia Malicka.

Beyond The Event Horizon:
Adam Kowalka - gitara, sample, elektronika
Paweł Michałowski - perkusja, sample, elektronika
Jakub Puszyński - bass, sample, elektronika
Asia Malicka - wokal

źródło: Filip Sarniak

Druga edycja Warta River Blues Festival odbędzie się w dniach 19-21 marca 2026. Miejsce to samo, co w zeszłym roku – choć ze zmienioną nazwą – klub Muzyka Na Nowo, przy ul. Nowowiejskiego 13/15 w Poznaniu. Na trzy dni festiwalowe będą składać trzy wieczorne koncerty: tradycyjnie rozbiegowy „Akustyczny czwartek”, w piątek „Kobiety śpiewają bluesa”, w sobotę „My Guitar Sings The Blues”. Karnety 3-dniowe zostały już wyprzedane, ostatnie bilety na poszczególnie dni festiwalu są dostępne na stronie klubu.
Wzorem roku ubiegłego, w cenie biletu będą też dwa spacery z przewodnikiem po poznańskim centrum – okazja do zwiedzenia naszego pięknego miasta, które dla wielu nie jest oczywistym turystycznym kierunkiem.

Drodzy Przyjaciele – do zobaczenia w Poznaniu!

Program festiwalu:

19. marca 2026
AKUSTYCZNY CZWARTEK od godziny 20:00
* Arek Zawiliński & Marek Makaron Motyka
* Kielak / Andrzejewski i specjalni goście Maciej Zdanowicz gitara i Piotr Kończal instrumenty perkusyjne. Koncert związany z premierą płyty „Historie”

20. marca 2026
Spacer z przewodnikiem po poznańskim centrum i starówce
godzina 16:00 | Zbiórka przy fontannie na Placu Wolności
WELCOME CONCERTS godzina 19:15 | Scena Górna
* Joanna Pilarska ft. Maciej Zdanowicz
KOBIETY ŚPIEWAJĄ BLUESA od godziny 20:00
* Magda MAGIC Piskorczyk
* Joanna Knitter Blues & Folk Connection
* Silesian Hammond Group & Paulina Gołębiowska

21. marca 2026
Spacer z przewodnikiem po poznańskim centrum i starówce
godzina 13:00 | Zbiórka przy fontannie na Placu Wolności
WELCOME CONCERTS godzina 19:15 | Scena Górna
* Hubert Szczęsny solo
MY GUITAR SINGS THE BLUES od godziny 20:00
* J.J. Band
* Severio Maccne & Double Ace
* Stone Free – Tribute To Jimi Hendrix

Wszystkie koncerty w klubie Muzyka Na Nowo. Bramy klubu otwieramy o godzinie 19:00.

źródło: flower records.pl