Niewiele zespołów zawiera w sobie surową moc i zawiły kunszt gatunku thrash/melodic death metal, tak jak Paradogmata. Złożony z weteranów metalu z Trondheim, norweski zespół wydał trzy noiwe utwory jako preludium do debiutanckiego albumu „Endetid”. Wymykające się gatunkom brzmienie, będące mieszanką czarnego amerykańskiego thrash i melodyjnego death metalu, urzeka słuchaczy, jednocześnie przekazując tematy odzwierciedlające dzisiejszy złożony świat.

Zastanawiając się nad ich procesem twórczym, wokalista Frank Bøkseth ujawnia: „Per wymyśla większość riffów. Zazwyczaj basista Svein też coś dorzuca, a perkusista Bo dodaje swoje. Wszyscy wspólnie aranżujemy piosenki, a czasem finał kończy się nieco inaczej niż pierwotnie planowano”. Ten wspólny proces zaowocował ich ostatnimi wydawnictwami, które różnią się od świetnego thrashera „Seven Curses for the Deathly Pale” po buzujący, szybki „The Seeds of Greed”.

Zespół czerpie z szerokiej gamy wpływów, które, jak przyznaje Bøkseth, są „rozprzestrzeniane po całej planszy”. Dążą do klasycznego brzmienia, odchodząc od współczesnego „core shite”. To zaangażowanie w ich rzemiosło zaowocowało stylem dźwiękowym, który jest charkterystyczny dla zespołu Paradogmata, dźwiękiem, który Bøkseth przyznaje, że „nie jest tak łatwo go zlokalizować”.

źródło: Against PR