“Pirates Of Truth” to materiał skomponowany w latach 90’tych, który nigdy nie został zarejestrowany. Muzyka zespołu w prawdziwie 90’sowym stylu łączy rocka, thrash i heavy metal, wplatając w to elementy jazzu i funky. Klimat ostatniej dekady XX wieku słychać też w sposobie produkcji. Chłopakom udało się utrzymać oryginalny sound i klimat kompozycji unikając pokus cyfrowych możliwości dzisiejszego studia.

Sezamkova powstała w 1990 roku. Zaczęli swoją wspólną podróż kiedy mieli po 14, 15, 16 lat – wtedy jeszcze pod nazwą Ulica Sezamkowa. Długie godziny spędzone na próbach zaowocowały tym, że zaczęli się pojawiać i wygrywać lokalne, a także ogólnopolskie przeglądy. Otwierali koncerty takich kapel jak: Acid Drinkers (kilka razy - wspólna mini trasa koncertowa Acid Drinkers - Rebel On The East Tour), Houk, Illusion. Wszystko to wydarzyło się zanim osiągnęli pełnoletniość. Udało im się nagrać pierwsze demo (była to notabene nagroda za wygranie jednego z przeglądów). Wtedy zainteresował się nimi człowiek, który współpracował blisko z Acid Drinkers. Zaproponował kontrakt na wydanie trzech płyt, jednak zespół go odrzucił i płyty w końcu nie udało się wydać. Przez następne lata rozrzuciło ich po Polsce i po świecie. Skład Sezamkovej zmieniał się, ale zespół nieustannie koncertował. Między innymi na dużej scenie Przystanku Woodstock w Żarach, w 1999 roku.

Materiał na ich pierwszą płytę przeleżał w szufladzie ponad 20 lat. Teraz zespół postanowił to, co zaczął wiele lat temu i nagrał album w 4-osobowym składzie. Singiel z tej płyty wielokrotnie gościł na antenach rozgłośni radiowych, ale cały album do tej pory nie ujrzał światła dziennego i cierpliwie czeka na swój moment.

Zespół planuje wydanie kolejnego albumu, a nowe numery już czekają w kolejce do nagrania. Aktualnie Sezamkova działa prężnie, co jest dowodem na to, że żadna pandemia czy odległość nie jest w stanie zatrzymać pasji i zajebistego hartu ducha. Zespół nadaje z trzech różnych miast: Warszawa, Lublin, London calling.

SEZAMKOVA:
Marcin <Botul> Mikulski - voc, guitar
Michał <Mullek> Krasoń - guitar, voc
Krzysztof <Kris> Grabań - bass, voc
Piotr Kurczuk - drums

Zespół to zjawisko na polskiej scenie muzycznej. Dziady Kazimierskie, choć mieszkają na co dzień pod Kazimierzem (a dokładniej to w Warszawie…), pałają niegasnącą miłością do tego miasteczka.

Ta grupa nie przestaje zadziwiać swoja fascynacją jednym miasteczkiem i przyległościami. Zauroczeni kolorytem tego miejsca, ba- związani z nim więzami rodzinnymi czy pochodzeniem, od prawie dekady śpiewają o KD.

A jest to śpiew niebanalny, zarówno w warstwie melodii, jak i słów, których wyśpiewującym autorem jest Włodek Dembowski, znany jednak bardziej jako Paprodziad (Łąki Łan, November Project).

Czy Dziadom tematów kazimierskich kiedyś zabraknie? Absolutnie nie! O KD mogą śpiewać do końca świata. O każdej uliczce i kamieniczce. Niech to nikogo nie dziwi - to miejsce wielokulturowe i wielowymiarowe, pełne tajemnic, legend, ciekawostek i czasoprzestrzennych zawirowań. Nie każdy od razu zrozumie o czym śpiewają Dziady ale każdego wciągnie ich bajkowo magiczna, muzyczna opowieść.

„Śliwki i obrazy” to płyta, na której grupa postanowiła sprawdzić inne dźwięki – te płynące z instrumentów dętych. Po eksperymencie – udanym – z Tsigunz Fanfara Avantura, muzycy doznali olśnienia. Takie rytmy aż się proszą do dołączenia do muzycznych kazimierskich pejzaży. Na płycie słychać więc Rury Wydechowe – trio, a czasem kwartet dęciaków, wspomagających malowniczy album Dziadów Kazimierskich. Malowniczy w dosłownym znaczeniu tego słowa, ponieważ każda okładka płyt zespołu malowana jest przez Piotra Tutka Fąfrowicza, znanego i uznanego malarza, czerpiącego inspiracje z Kazimierza Dolnego.

Lista utworów:

1.Kraina

2.Run

3.Wisło

4.3D w KD

5.Przystanek

6.Baszto!

7.Kozdroń

8.Anarchy in KD

9.Wetrna Hora

10.Śliwki i obrazy

źródło: Mystic Production

Voo Voo, Kasai, chwytający za serce tekst Juliana Przybosia i muzyka Jana Kantego Pawluśkiewicza. „Piosenka” to już ostatni singiel promujący płytę „Anawa 2020”, którą zespół upamiętnił 75. rocznicę urodzin Marka Grechuty i 50. rocznicę jego debiutu.

"Niestety, nigdy nie spotkałem i nie słyszałem Grechuty na koncercie. Grałem za to lata całe w Osjanie, który stanowił kiedyś trzon Anawy.Do nagrania płyty i udziału w koncercie zaprosiłem artystów, którzy nie dość, że umieją śpiewać, to w dodatku posiadają wyrazistą osobowość. 'Marek Grechuta. Anawa' to płyta szczególna, bo zapoczątkowała fantastyczny okres tego zespołu w polskiej kulturze. Nie była to jeszcze Anawa w pełni hipisowska, którą najbardziej lubiłem, tym trudniejsze było to wyzwanie i ciekawiej się nad tym materiałem pracowało. A czy utwory Grechuty zachowały swą uniwersalność? Mam nadzieję, że odpowiedź na to pytanie przyniesie płyta i koncert... Choć dla mnie jest ona oczywista" - mówi Wojciech Waglewski.


źródło: nolekko.pl

Rainy Day, grupa z Warszawy, grająca deszczowy rock, która w 2018 roku wydała debiutancką płytę „Wykute w deszczu“, zakończyła nagrywać drugą płytę, o tytule „Dekadencja“. Debiut cyfrowy nowej płyty jest zaplanowany na maj 2021 roku.

CREDO, to pierwszy singiel z płyty Dekadencja, którego premiera cyfrowa odbyła się w dniu 15 lutego 2021 roku. 

Na zdjęciu, od lewej – Michał Kochański i Wojciech Kubicki

Pracująca m.in. z polskim back catalogue’iem wytwórnia muzyczna MTJ powróciła właśnie do siedmiu kultowych tytułów. Dała im nowe życie wydając je na przeżywających swój renesans kasetach magnetofonowych.

Wśród odświeżonych przez MTJ albumów znalazły się wyłącznie perełki polskiego rocka. Od teraz na kasetach możecie znaleźć takie klasyki jak „Unu” Perfectu, „Nowa Aleksandria” Siekiery, debiut Lady Pank, „Europa i Azja” Sztywnego Pala Azji, „Za ostatni grosz” Budki Suflera, „Tilt” Tiltu oraz pierwsze wydawnictwo Klausa Mitffocha.

Znany m.in. wśród miłośników polskiego rocka z lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku wydawca postanowił ożywić najpiękniejsze wspomnienia słuchaczy, którzy do dziś z rozrzewnieniem wspominają tamten okres w rodzimej muzyce rozrywkowej. Wielu z nich cały czas ma w domach nie tylko kultowe kaseciaki, ale także bogate kolekcje nagrań na MC. Teraz te wszystkie zbiory mogą zostać uzupełnione o elegancko wydane kasety z legendarnymi albumami, które nie tylko dobrze brzmią, ale także pięknie wyglądają na półce. Ich wartość kolekcjonerska i archiwalna jest nie do przecenienia.

źródło: MTJ

Pionier muzyki elektronicznej Jean-Michel Jarre skomponował i nagrał 52-minutową ścieżkę muzyczną do niezwykłego projektu „Amazônia”.

Efekt prac uznanego fotografa i twórcy filmów Sebastião Salgado, wraz z muzyką francuskiego kompozytora, będzie można podziwiać w Philharmonie de Paris, a następnie w São Paulo, Rio de Janeiro, Rzymie i Londynie.
„Amazônia” to wyjątkowa wystawa zdjęć amazońskiego lasu deszczowego, złożona z ponad 200 fotografii. Saldago podróżował przez ten region przez sześć lat, fotografując lasy, rzeki, góry i ludzi, którzy tam mieszkają. Sercem i przesłaniem wystawy jest zaproszenie do zobaczenia, usłyszenia i przemyślenia przyszłości bioróżnorodności i miejsca ludzkości w świecie. Wystawa ma premierę 7 kwietnia w Paryżu.
Towarzysząca wystawie muzyka Jean-Michela Jarre’a pozwoli doświadczyć świata uchwyconego na fotografiach w jeszcze bogatszy sposób. Kompozytor sięgnął po elektroniczne i orkiestrowe instrumenty, łącząc je z prawdziwymi odgłosami natury. Muzyka została także nagrana w formacie binauralnym dla jeszcze bardziej pogłębionego doświadczenia. Zostanie wydana w formatach cyfrowych (w formacie standardowym i binauralnym) 7 kwietnia, a także na CD i winylu 9 kwietnia. Produkty są już dostępne w przedsprzedaży.
Jean-Michel Jarre mówi: „Chciałem uniknąć podejścia etnomuzykologicznego lub tworzenia muzyki tła. Przygotowałem więc zestaw narzędzi muzycznych – orkiestrowych i elektronicznych – którymi spróbowałem odtworzyć lub wywołać brzmienia natury. Dodałem do tego dźwięki środowiska, a na końcu także nagrania etniczne (głosy, piosenki, instrumenty) z archiwów genewskiego muzeum etnograficznego. Podszedłem do Amazonii z szacunkiem, w poetycki i impresjonistyczny sposób. Wybrałem wokalne i dźwiękowe elementy ze względu na ich wymiar ewokatywny, zamiast próbować być wiernym jakiejś określonej grupie etnicznej. Najbardziej interesująca było dla mnie fantazjowanie o lesie, który działa na wyobraźnię całej ludzkości. Ta muzyka przywołuje pewną formę nomadyzmu, dźwięk pojawia się i zanika podczas migracji. Konieczne było powrócenie do zasad orkiestracji dźwięków natury, by móc pracować z dźwiękami, które losowo następują jeden po drugim, ale które mogą ze sobą harmonizować lub tworzyć dysonanse. Tak jak w każdej symfonii, i ta ma momenty przejrzystości i napięcia”.
Jean-Michel Jarre, ambasador UNESCO od 1993 roku, zaangażowany jest w wiele projektów poświęconych tolerancji i pluralizmowi kulturalnemu, a także ochronie natury środowiska. Przy swoim najnowszym projekcie ściśle współpracował z naukowcami z muzeum etnograficznym w Genewie, aby odtworzyć jak najdokładniej dźwiękową tożsamość lasu i zamieszkujących go ludzi.

źródło: Sony Music Polska