Dopamine Chamber, piąty album Fontaines D.C., ukazał się 16 października nakładem XL Recordings. Wyprodukowany przez Jamesa Forda, jest następcą wydanego w 2024 roku albumu Romance – i kolejnym krokiem zespołu, który zdecydowanie odchodzi od gitarowego brzmienia swoich pierwszych płyt w stronę chłodniejszych, bardziej nietypowych i syntetycznych brzmień. Na albumie po raz pierwszy w historii Fontaines D.C. pojawiła się gościnnie artystka — ROSALÍA, która wystąpiła w utworze „Where Is Gone?”.

Dopamine Chamber pojawia się niczym konstelacja majacząca za falującymi oparami smogu: pełne mocny ballady i pełne rozmachu melodie przebijają się przez mrok. W świecie zmierzającym ku katastrofie album stawia pytanie o to, jak przyjemność zmienia się w obliczu zagrożenia – i co nasze dążenie do niej mówi o nas samych. Na albumie Fontaines D.C. – Grian Chatten, Carlos O’Connell, Conor Curley, Conor Deegan i Tom Coll – poruszają się między przyjemnością a niepokojem, aż oba te stany zaczynają się ze sobą przenikać. Album oddaje poczucie przytłoczenia sztuczną inteligencją, katastrofą ekologiczną i przemocą polityczną, które trafiają do nas za pośrednictwem tych samych algorytmów co memy, żarty i treści związane z kulturą celebrytów. „Sam album jest komorą dopaminową” – mówi Chatten. „Wchodzisz do środka, a my testujemy na tobie różne utwory, które wpływają na twój umysł i nastrój”.

Fontaines D.C. konsekwentnie unikali powtarzania tych samych pomysłów – od Dogrel (2019), przez A Hero’s Death (2020) i Skinty Fia (2022), aż po kalejdoskopowe Romance (2024). Dopamine Chamber to ich najbardziej radykalna zmiana kierunku: chłodne brzmienie syntezatorów, marszowe bębny, sample i wyzwalane elektronicznie dźwięki, kilka utworów całkowicie pozbawionych gitar oraz urzekające smyczki charakterystyczne dla włoskiego popu lat 60., przetworzone w coś syntetycznego. Album powstawał z Fordem w Londynie, na angielskiej prowincji oraz w Palermo, gdzie Chatten nagrywał wokale w prowizorycznej kabinie zbudowanej z materacy i poduszek.

„Jest w tym przejmujące poczucie, że stoimy na progu jakiejś innej formy człowieczeństwa, a może wręcz nie-człowieczeństwa” – mówi Chatten. Na swoim piątym albumie Fontaines D.C. stworzyli tę komorę. To, co wydarzy się wewnątrz niej ze słuchaczem, będzie eksperymentem.

„Nasze albumy zawsze podejmowały temat miejsca i poczucia przynależności do niego” – mówi basista Conor Deegan. „Najpierw był to Dublin, potem życie z dala od Dublina, a następnie próba odnalezienia romantyzmu gdzie indziej. Przy tej płycie pojawiło się pytanie: dokąd można uciec?”. Być może do własnego wnętrza – albo w hedonizm, fantazję, kosmetyczną perfekcję, wieczną młodość czy nieustanne odświeżanie ekranu.

Wraz z zapowiedzią premiery nowego albumu studyjnego Fontaines D.C., zespół zaprezentował teledysk do pierwszego singla zatytułowanego "Marianne". Za reżyserię odpowiada Dave Meyers, twórca teledysków m.in. do „HUMBLE.” Kendricka Lamara i „SICKO MODE” Travisa Scotta. W teledysku, w którym występuje frontman Fontaines D.C. Grian Chatten, dominuje przepych i halucynacyjna atmosfera, doskonale współgrające z wymową singla. „Marianne” to utwór o ucieczce od rzeczywistości i hedonizmie, który działa jak syreni śpiew, oferując słuchaczowi ucieczkę od – lub w stronę – zapomnienia. Pod urokiem piosenki kryje się trudniejsze pytanie: jak chętnie człowiek mógłby zrezygnować ze swojej wyobraźni, kiedy alternatywą jest pozostanie w pełni świadomym katastrofy?

Drugi singiel, "Tongue", pokazuje kolejną stronę brzmienia Dopamine Chamber. „Przy tym utworze poszliśmy dalej w kierunku, który obraliśmy na Romance. Partie grane na żywo dodawaliśmy dopiero wtedy, gdy naprawdę były potrzebne” – mówi Conor Curley, wspominając pracę nad nagraniem. Conor Deegan stworzył charakterystyczne, lekko rozleniwione brzmienie basu, manipulując prędkością taśmy – techniką często wykorzystywaną przez Prince’a. Dzięki temu partia basu przywodzi na myśl luźne, lekko rozstrojone brzmienie sampli basowych znanych z hip-hopu. Carlos O’Connell przepuścił wokal Chattena przez sampler, zmieniając jego wysokość, aż zaczął przypominać złowrogi głos istoty pozaziemskiej. Gitary przeszywają ostrym brzmieniem, fortepian dudni, a smyczki i orkiestracje stopniowo przełamują chłodną, surową powierzchnię utworu. W efekcie „Tongue” to jeden z najbardziej intensywnych i bezpośrednich numerów na Dopamine Chamber – fizyczny, zniekształcony i pełen życia, nawet gdy naturalne, ludzkie brzmienia zostają przetworzone w coś zupełnie nieznanego.

Utwór „Where Is Gone?”, nagrany we współpracy z ROSALÍĄ, pokazuje zupełnie inne oblicze płyty – to rozbudowany, elegancki duet, w którym głosy Griana i ROSALÍI przeplatają się na tle bogatych aranżacji orkiestrowych. Ma ona również szczególne znaczenie dla Carlosa O’Connella, który w ostatnim czasie na nowo odkrywa swoje hiszpańskie korzenie. „Jestem fanem ROSALÍI od czasu jej debiutanckiego albumu, który był absolutnie piękny. Szczególnie podoba mi się to, jak podtrzymuje hiszpańską tradycję muzyczną. Pod pewnymi względami, na poziomie duchowym, przypomina mi to nasze próby pielęgnowania irlandzkiej tradycji. Dla kogoś, kto ma korzenie w obu tych krajach, to piękna rzecz. ROSALÍA zachwyca mnie na każdym etapie swojej kariery” – mówi muzyk.

Tracklista:
1. Six Shot Morning
2. Marianne
3. Mimesis
4. Happy For You
5. Demolition
6. Tongue
7. One Man
8. Where Is Gone? (with ROSALÍA)
9. You Miss Me
10. Japan
11. Intimate

źróło: sonocrecords.pl

Po latach muzycznych doświadczeń i niezliczonych koncertów Grzegorz Kupczyk otworzył nowy rozdział. Premiera najnowszego solowego albumu pt. „APERITIF”, w wersji CD i LP, na którym znalazło się 10 premierowych kompozycji. Krążek promowały dwa single – „Party Doll” i „Naznaczony”. Trasa promująca płytę rusza już 16.10.

Grzegorz Kupczyk o wydawnictwie:

- Album „APERITIF” może okazać się płytą moich marzeń i mówię to z pełną świadomością:) Pamiętam, że gdy usłyszałem pierwszy raz propozycje kompozycji Pawła Oziabły byłem oszołomiony pomysłami, celowałem nawet z premierą tej płyty w urodziny Pawła – 12 października, ale to poniedziałek a premiery są tylko w piątki ? Postanowiliśmy podejść do tych nagrań inaczej niż zwykle - bardziej produkcyjnie. Sesja z przerwami trwała blisko rok. Dużo pracy włożyliśmy w aranżacje, szczególnie wokalne. Bardzo pomocny w tym względzie był Grześ Stępień, który był wręcz niezastąpiony przy nagraniu ścieżek głosowych a tym samym pomysłów na chórki itp. Zaśpiewały ze mną dwie zaprzyjaźnione ze mną panie: Ania Rusowicz i Kasia Bieńkowska, wyszło kapitalnie. Z kolei do wielu spraw podeszliśmy z dużym dystansem czy nawet żartem jak np. okładka. Nie jest to AI a rękodzieło. Zaryzykowałbym nawet, że to trochę kpina z często zbotoksowanego ego niektórych osób. Zadziałało jak należy - dużo się o niej mówi, o to właśnie chodziło ?Osobiście uważam, że materiał zawarty na "APERITIF" to petarda złożona z dziesięciu przebojów. Jednak pozostawiam ocenę fanom:)

Tracklista:
1. Aperitif
2. Ostatni most
3. Dach
4. Przez mrok
5. Gracz
6. Drugi brzeg
7. Party Doll
8. Znak
9. Szczur
10. Naznaczony

BIO
Grzegorz Kupczyk
Wokalista, aranżer, producent muzyczny, autor tekstów. Urodzony w Poznaniu 20 listopada 1958 roku. W latach 1980 – 1989 i 1995 do 2007 – wokalista grupy TURBO, w okresie 1988 – 91 związany także z zespołem Non Iron, a od 1989 roku założyciel i frontman CETI z którą to formacją współpracuje do dziś. O Artyście można przeczytać m.in. w „Encyklopedii Polskiego Rocka”, „Who is Who”, „Encyklopedii Metallum”, na stronach „Billboard” i szerszej w oficjalnej biografii. W lipcu 2011 Grzegorz został uhonorowany statuetką WODNIK za wybitne osiągnięcia artystyczne na terenie Wielkopolski. 28 listopada 2012 roku jako pierwszy i jak dotąd jedyny z pośród prekursorów ciężkiego brzemienia w Polsce, został uhonorowany wysokim odznaczeniem państwowym ZŁOTYM KRZYŻEM ZASŁUGI za wybitny wkład w kulturę narodową oraz działalność charytatywną przyznanym mu przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. W roku 2025, dnia 11 października, został udekorowany brązowym medalem GLORIA ARTIS przyznanym przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wkład w kulturę narodową. W tym roku Grzegorz Kupczyk obchodzi 45-lecie działalności artystycznej.

źródło: Mystic Production

.Wavs, zespół który dwa lata temu za sprawą swojej płyty "HEAVY POP" udowodnił że można połączyć ciężkie brzmienia z popem, dzisiaj powraca z drugą płytą, na której pojawili się ciekawi goście: od black metalowego zespołu Dom Zły, przez hip hopowy skład Dealer, po jazz rockową grupę Opady.

.WAVS to krakowski zespół łączący brzmienia alternatywnego rocka i metalu z wyrazistą melodią oraz nowoczesną produkcją znaną raczej ze świata popu. Grupa zdefiniowała swoje brzmienie autorskim pojęciem heavy pop. Od debiutu w 2019 roku formacja ugruntowała pozycję na polskiej scenie rockowej, czego wyrazem był wydany w 2024 roku album „HEAVY POP".

Najnowszy album „TOTAL" stanowi trzeci krążek w dorobku zespołu. Zawiera 13 kompozycji będących kontynuacją i rozszerzeniem brzmienia grupy - jest jeszcze bardziej heavy i jeszcze bardziej pop. Utwory mają wysoką zawartość emocji, a ich tematyka skupia się wokół ludzkich kryzysów oraz analizy ich etapów.

Album „TOTAL" jest płytą koncepcyjną. "Zdarzyło się akurat tak, że w 2025 każdego z nas życie doświadczyło bardzo mocno. Wspólnie te kryzysy przeżywaliśmy i wspólnie z nich wychodziliśmy, przy okazji tworząc materiał na nowy album. Nie mogło być zatem inaczej - siadając w tym roku do tekstów, przelałem te nasze wszystkie doświadczenia na papier." - mówi Maciej Kowalski, wokalista i autor tekstów .WAVS

Do udziału w powstawaniu nowego krążka „TOTAL" zespół .WAVS zaprosił swoich muzycznych przyjaciół z zespołów, które grają zupełnie różne od siebie gatunki. Paweł Gawryłowicz i jego trąbka oraz Brunon Lubas z jazz rockowego zespołu Opady pojawili się w 'jedno lato mniej', raperzy Dugi i Sudi z legendarnego skawińskiego Dealera położyli swoje wersy w 'Lisan al Gaib', Ania Tru i Grzegorz Napora z post black metalowego Domu Złego dopełnili zniszczenia w 'życiowym przesileniu', a Leszek Nowotarski zagrał w utworze "CIEBIE mam".

Lista utworów albumu „TOTAL":
1. żółty szal
2. co myśl, to lęk
3. CIEBIE mam
4. list miłosny
5. razem marzyć raźniej
6. na linie
7. koledzy
8. jedno lato mnie feat. Opady
9. nie ma już człowieka
10. wracam bez tarczy
11. więcej
12. lisan al gaib feat. Dealer
13. życiowe przesilenie feat. Ania Tru i Grzegorz Napora (Dom Zły)

.WAVS:
Maciej „Macias" Kowalski – wokal, teksty
Grzegorz Szot – gitara
Karol Masternak – gitara basowa
Jacek Dębski – perkusja

źródło: Filip Sarniak

Właśnie pojawiła się rozszerzona edycja specjalna „Rubber Soul”, uznanego za jeden z najlepszych albumów w historii klasycznego wydawnictwa The Beatles.

Nowa wersja albumu „Rubber Soul”, przygotowana przez Gilesa Martina i Sama Okella, zawiera nowy miks stereo, oryginalny miks mono, amerykańską wersję albumu wydaną przez Capitol oraz miksy Dolby Atmos. Wydawnictwo zostało rozszerzone o wcześniej niepublikowane nagrania sesyjne i dema, a także singiel „Day Tripper” / „We Can Work It Out”.

Premierze towarzyszy publikacja wizualizacji do „I’m Looking Through You (Second Version – Take 3)”. Grupa podchodziła do nagrania tego utworu trzykrotnie – 24 października 1965 r., a także podczas sześciogodzinnej sesji 6 listopada tego samego roku. Trzecia i ostateczna wersja została nagrana 10 i 11 listopada. Zilustrowana wizualizacją wersja pochodzi z sesji z 6 listopada i pokazuje, jak zmieniły się tempo i aranżacja w porównaniu z wczesną wersją, która nadal zawierała dwie 12-taktowe sekcje instrumentalne. Paul napisał później mostek, który zastąpił te sekcje w wersji finalnej.

Na edycję specjalną „Rubber Soul” składają się niepublikowane wcześniej nagrania, nowy miks stereo oryginalnego albumu, oryginalny miks mono, oryginalna amerykańska wersja albumu wydana przez Capitol oraz wydany w tym samym okresie singiel „Day Tripper” / „We Can Work It Out”. Tak bogata zawartość zapewnia bezprecedensowy wgląd w proces powstawania albumu.

John Lennon wspominał przez lata „Rubber Soul” jako „pierwszy album, nad którym zespół całkowicie przejął kontrolę”, natomiast Paul McCartney wspominał, że „Rubber Soul” było „bardzo ekscytującą płytą do nagrania”, określając ją jako „znaczący krok naprzód w stosunku do tego, co powstało wcześniej”. George Harrison powiedział: – „Rubber Soul” był moim ulubionym albumem, nawet wtedy. Myślę, że był najlepszym, jaki nagraliśmy; z pewnością wiedzieliśmy, że tworzymy dobry album. Ringo Starr nazwał go „albumem przełomowym”, wspominając, że „muzycy znacznie bardziej rozwinęli się w pisaniu i graniu” oraz „otworzyli się na wiele różnych podejść i eksperymentów”.

W wersjach Super Deluxe znalazły się 24 nagrania z sesji, w tym 20 wcześniej niepublikowanych wykonań oraz trzy niepublikowane wcześniej domowe dema. Wśród nich znajdują się wczesne wersje utworów „Day Tripper” i „We Can Work It Out”, a także „Little Girl” – nieznany wcześniej szkic piosenki autorstwa Johna Lennona, który nigdy wcześniej nie został wydany ani nawet nie był przedmiotem spekulacji fanów. Zestawy zawierają również oryginalny album w wersji mono, amerykańską edycję Capitol oraz singiel z 1965 r. Edycje Deluxe na 2CD i 2LP oferują wybór najciekawszych nagrań z sesji, dem i singla.

Wydaniom Super Deluxe na 4CD i 5LP towarzyszy licząca 88 stron książka w twardej oprawie z nowym wstępem autorstwa Paula McCartneya oraz przedmową opracowaną z wypowiedzi Johna Lennona pochodzących z różnych okresów jego życia, także z lat po rozpadzie zespołu. Publikacja zawiera również rzadkie fotografie, szczegółową historię powstawania albumu oraz komentarze do utworów.

„Rubber Soul” ukazuje się w wersjach standardowych 1CD i 1LP, edycjach Deluxe 2CD i 2LP oraz Super Deluxe 4CD i 5LP. Album jest dostępny również na płycie Blu-ray z nowym miksem Dolby Atmos, dźwiękiem stereo w wysokiej rozdzielczości oraz materiałami promocyjnymi do utworów „Day Tripper” i „We Can Work It Out”. W sprzedaży pojawią się także limitowane edycje, m.in. ekskluzywna wersja Zoetrope.

John Winston Lennon (1940–1980), James Paul McCartney (ur. 1942), George Harrison (1943–2001) i Ringo Starr (ur. Richard Starkey, 1940), lepiej znani jako The Beatles (znani również jako Fab Four), byli angielskim zespołem rockowym. Uważany za najbardziej wpływowy zespół ery rocka, zespół fundamentalnie zmienił oblicze

Wydany po raz pierwszy 3 grudnia 1965 r. „Rubber Soul” był przełomowym momentem w rozwoju The Beatles. Album ukazał się pod koniec niezwykłego roku, w którym John Lennon, Paul McCartney, George Harrison i Ringo Starr osiągnęli artystyczne i komercyjne szczyty, pokazując zespół wykraczający poza konwencje muzyki pop i przyjmujący bardziej eksperymentalne podejście do pisania piosenek i nagrywania.

Materiał został nagrany w ciągu czterech tygodni, w październiku i listopadzie 1965 roku, po rekordowym koncercie grupy na stadionie Shea w Nowym Jorku, który zgromadził ponad 55 tysięcy fanów. „Rubber Soul” uchwycił zespół w przełomowym momencie twórczym. Album zawiera takie klasyki jak „Drive My Car”, „Norwegian Wood (This Bird Has Flown)”, „Nowhere Man”, „Michelle”, „Girl” i „In My Life”. To właśnie na tej płycie The Beatles eksperymentowali z nowymi instrumentami, brzmieniami i technikami nagraniowymi, tworząc jedno z dzieł, które wyznaczyły kierunek rozwoju albumu popowego jako pełnoprawnej formy artystycznej.

Ponad sześć dekad po premierze „Rubber Soul” nadal jest uznawany za jeden z najważniejszych albumów w historii muzyki popularnej. „The Guardian” określił go jako album, „który ma mocne podstawy, by uznać go za najbardziej zwięzły i najbardziej kompletny album Beatlesów”, podczas gdy „The Independent” nazwał go „ich pierwszym prawdziwym arcydziełem”. „Rubber Soul” wywarło ogromny wpływ na kolejne pokolenia muzyków. Brian Wilson wspominał później, że był to pierwszy album, którego słuchał, na którym każda piosenka „łączyła się z innymi jak na żadnym albumie wcześniej”, co zainspirowało powstanie „Pet Sounds” The Beach Boys. Kurt Cobain nazwał ten okres „swoim ulubionym”, a Joni Mitchell powiedziała, że to „album Beatlesów, którego słuchał w kółko”. W ostatnich latach na „Rubber Soul” jako źródło inspiracji wskazywali także m.in. Harry Styles i Phoebe Bridgers.

The Beatles pozostają jednym z najbardziej wpływowych i odnoszących największe sukcesy zespołów w historii muzyki. Ponad pięć dekad po zakończeniu działalności ich twórczość wciąż trafia do kolejnych pokoleń słuchaczy – zarówno tych, którzy pamiętają czasy Beatlemanii, jak i młodszych odbiorców odkrywających utwory „Hey Jude” czy „Let It Be” dzięki serwisom streamingowym i mediom społecznościowym. Zespół wywarł ogromny wpływ nie tylko na muzykę, lecz także na modę, kulturę młodzieżową, sposób pisania piosenek i produkcję albumów, przyczyniając się do brytyjskiej inwazji na amerykański rynek muzyczny.

Ich dziedzictwo przyciąga miliony odwiedzających do miejsc takich jak Abbey Road Studios. W 2027 roku przy 3 Savile Row zostanie otwarte pierwsze oficjalne centrum doświadczeń dla fanów zespołu. Z kolei w kwietniu 2028 roku premierę będzie miało filmowe wydarzenie obejmujące cztery pełnometrażowe produkcje o The Beatles w reżyserii Sama Mendesa. W rolach członków zespołu wystąpią Harris Dickinson jako John Lennon, Barry Keoghan jako Ringo Starr, Paul Mescal jako Paul McCartney oraz Joseph Quinn jako George Harrison.

źródło: Universal Music