Chicagowskie zespoły punkrockowe Rise Against i Alkaline Trio wydały split singiel, na którym mierzą się z kultowymi utworami z repertuaru drugiej grupy: Rise Against nagrało własną wersję „Private Eye” Alkaline Trio, natomiast Alkaline Trio przygotowało swoją interpretację „Re-Education (Through Labor)” Rise Against. Premiera odbywa się w przeddzień rozpoczęcia obszernej wspólnej trasy koncertowej zespołów po Stanach Zjednoczonych.

Oba zespoły były ze sobą związane na długo przed tym, zanim osiągnęły skalę, z jakiej są dziś znane. Obserwowały, jak druga grupa rozwija się od grania koncertów w piwnicach po występy na światowych scenach. Ta współpraca jest więc dla obu zespołów swego rodzaju powrotem do korzeni.

Dla Matta Skiby z Alkaline Trio ten projekt jest momentem zatoczenia pełnego koła — wydarzeniem, na które czekano dwie dekady.

„To ogromna frajda i wielki zaszczyt wymieniać się coverami z zespołem, który znamy osobiście i kochamy od czasu, gdy obie nasze grupy powstały i zaczynały grać koncerty w Fireside Bowl w Chicago” — mówi Skiba. „Obserwowanie, jak Rise Against staje się zespołem, którym jest dzisiaj, było przez te wszystkie lata niesamowitą przyjemnością, a także czymś, w czym mieliśmy mały udział. Ponowne nawiązanie kontaktu z tym zespołem i tymi ludźmi — poprzez trasę i to wydawnictwo — sprawia, że czujemy się tak jak na samym początku: robimy to niemal wyłącznie z miłości do siebie nawzajem i do swoich zespołów. To jak tradycja, którą rozpoczęliśmy dziesiątki lat temu i która w naturalny sposób do nas wraca. Możemy tylko być za to wdzięczni”.

Tim McIlrath z Rise Against podkreśla podobne poczucie wspólnej historii, sięgającej jeszcze dalej.

„Więź między Alkaline Trio a Rise Against sięga czasów sprzed powstania obu zespołów, więc byliśmy świadkami zarówno ich niezręcznych pierwszych kroków, jak i momentów, w których było widać drzemiący w nich potencjał. Mamy wzajemne zrozumienie i szacunek do swoich zespołów, które mogły powstać tylko dzięki temu, że wywodzimy się z tej samej sceny” — mówi McIlrath. „To, że po tylu latach wciąż tu jesteśmy, jest świadectwem niezwykle żyznej chicagowskiej sceny muzycznej, z której pochodzimy i którą z dumą reprezentujemy. Świetnie się bawiliśmy, biorąc na warsztat ich legendarny utwór »Private Eye«”.

Mając za sobą dziesięciolecia wspólnej historii i jesienną trasę przed sobą, Rise Against i Alkaline Trio nie tylko oddają hołd repertuarowi drugiego zespołu, ale również celebrują scenę, która wychowała ich obu. Ten split singiel jest symbolem wszystkiego, co zaprowadziło oba zespoły od Fireside Bowl na sceny w całym kraju, a także zapowiedzią tego, czego fani mogą spodziewać się podczas wspólnej trasy we wrześniu.

źródło: KINDA

backbone to warszawska formacja grająca nowoczesną mieszankę post, doom i atmospheric metalu. Zespół, aktywny od 2012 roku, tworzy muzykę oscylującą wokół inspiracji takimi wykonawcami jak Dirge, Opeth, Yob, Cult of Luna, Blindead czy Obscure Sphinx. Grupa ma na koncie trzy minialbumy, jeden split oraz pełnowymiarowy album "Embracing Dissolution", a obecnie kończy prace nad drugim longplayem oraz piątą edycją autorskiego festiwalu Blood&Bone, z którego zyski przeznaczane są na wsparcie pacjentów chorych na raka kości.

Singiel 'Dissolved in Atman' przedstawia kolejny, po utworze 'Radical Mystic', etap narracyjny nadchodzącego albumu „Ama Nesciri", który skupiony będzie wokół postaci Mistyka rozdzieranego przez konflikt pomiędzy postrzeganym światem, a jego własnymi potrzebami duchowymi. Płyta podejmuje temat powszechnej ludzkiej potrzeby duchowości w każdym jej wymiarze, nawiązując do światowych religii i filozofii.

W 'Dissolved in Atman', tytułowy Mistyk, prowadzony jest przez „Głos Wielu", poszukuje oświecenia, transcendencji oraz zjednoczenia indywidualnej jaźni z absolutem. Stawia przy tym pytania o konsekwencje przekroczenia granic ludzkiej kondycji. Tekst 'Dissolved in Atman' czerpie z założeń religii dharmicznych (w tym pojęć atmana i brahmana obecnych w hinduizmie i buddyzmie), gnostycyzmu, filozofii platońskiej oraz uniwersalnego motywu pośmiertnego miejsca spoczynku dusz.

Premiera płyty 28.10.2026

backbone:
Piotr Kowalik – wokal
Piotr Kowalczyk – gitara, wokal, syntezatory
Artur Ściechowski – gitara
Michał Kowalski – perkusja
Aleksander „Loki" Boguszewski – gitara basowa, wokal

źródło: Filip Sarniak

[Foto: Tom Flynn]
AS I LAY DYING otwiera nowy rozdział wraz z nadchodzącym nowym albuem “ As I Lay Dying”.
5 lutego 2027 roku nominowani do nagrody Grammy pionierzy metalcore’u, AS I LAY DYING, powrócą z nowym, zatytułowanym własną nazwą albumem „As I Lay Dying”, który ukaże się nakładem Napalm Records. Przez 25 lat zespół współtworzył światową scenę metalcore’ową, wydając osiem cenionych albumów studyjnych, prezentując bezkompromisowe, ciężkie brzmienie oraz charakterystyczne, melodyjne kompozycje.

Za sprawą dwóch nowych singli — „Polarized” i „Retribution” — AS I LAY DYING pokazują dwa celowo kontrastujące oblicza swojego nowego albumu. „Polarized” skłania się ku bardziej melodyjnemu i przystępnemu kierunkowi, łącząc ciężkie riffy z dynamiczną, wpadającą w ucho strukturą utworu. „Retribution” stawia natomiast na mroczniejsze, szybsze i bardziej agresywne podejście, eksponując cięższą stronę brzmienia zespołu. Oba utwory dają przedsmak muzycznej różnorodności albumu „As I Lay Dying”, którego znaczna część plasuje się gdzieś pomiędzy tymi dwoma kierunkami. Oba utwory są również dostępne razem na fizycznym singlu winylowym, a nowy materiał zabrzmi na żywo podczas nadchodzącej trasy zespołu po Ameryce Północnej.

AS I LAY DYING tak mówią o nowych singlach:
„‘Polarized’ i ‘Retribution’ pokazują dwa bardzo różne oblicza tego, co stworzyliśmy. Jeden z utworów jest bardziej melodyjny, podczas gdy drugi jest mroczniejszy, szybszy i cięższy, a znaczna część albumu plasuje się gdzieś pomiędzy tymi dwoma kierunkami. Mimo że tak bardzo się od siebie różnią, oba nadal mocno tkwią w tym, czym jest AS I LAY DYING. Nie możemy się doczekać, aż ludzie ich posłuchają i aż w lutym wyruszymy w trasę, rozpoczynając nowy rozdział zespołu”.
Obejrzyj oficjalne teledyski do utworów „Polarized” TUTAJ oraz „Retribution” TUTAJ!

AS I LAY DYING o nowym albumie:
„Nadanie temu albumowi tytułu ‘AS I LAY DYING’ miało dla nas duże znaczenie, ponieważ ta płyta jest jednocześnie kontynuacją i nowym początkiem. Nie chcieliśmy odtwarzać konkretnego etapu działalności zespołu ani wtłaczać utworów w wąskie ramy tego, jak naszym zdaniem powinno brzmieć AILD. Chcieliśmy połączyć wszystko to, co naturalnie nas przyciąga: melodię, agresję, szybkość, ciężar, emocje, atmosferę i potężne riffy, jednocześnie dbając o to, by każdy utwór nadal brzmiał bezsprzecznie jak AS I LAY DYING”.
Album stanowi naturalną ewolucję brzmienia zespołu, łącząc melodię, agresję, szybkość, ciężar i atmosferę, bez przywiązywania się do konkretnego etapu działalności AS I LAY DYING. „As I Lay Dying” powstawał w ramach intensywnego, zespołowego procesu tworzenia muzyki i produkcji. Od momentu powstania na przełomie tysiącleci AS I LAY DYING odegrali kluczową rolę w rozwoju współczesnego metalcore’u. Grupa sprzedała na całym świecie ponad milion albumów, wielokrotnie trafiała do pierwszej dziesiątki list przebojów, w tym na Oficjalną Niemiecką Listę Albumów oraz amerykański Billboard 200, a dzięki połączeniu miażdżącego ciężaru, melodyjnego songwritingu i technicznej precyzji wywarła wpływ na całe pokolenia zespołów.
Pre-order “As I Lay Dying” już dostępny

Lista utworów:
1. Satellites
2. Echoes
3. Relentless
4. The Cost To Stay
5. Polarized
6. Retribution
7. A Heart Meant To Break
8. No Way Out
9. If I Fall
10. After The Storm

„As I Lay Dying” łączy charakterystyczne dla zespołu ciężkie brzmienie z melodyjnymi i nowoczesnymi elementami, oferując na przestrzeni całego albumu szeroki wachlarz dynamiki. Warstwa tekstowa płyty porusza tematy przemiany, odpuszczania oraz osobistego rozwoju. „If I Fall” łączy surową intensywność z wrażliwością, mierząc się z tematami porzucenia, osądzania oraz siły potrzebnej, by ponownie się podnieść, podczas gdy „Echoes” buduje mroczniejszą, pełną emocji atmosferę, koncentrując się na uwolnieniu od destrukcyjnych więzi. Album został wyprodukowany przez Chrisa Clancy’ego i Tima Lambesisa, natomiast za produkcję „No Way Out” odpowiadał Dusten Boles. Całość łączy przeszłość zespołu z jego przyszłością, jednocześnie poszerzając jego brzmienie.
AS I LAY DYING — Tim Lambesis (wokal, dodatkowe gitary), Chris Clancy (bas, główny wokal w refrenach), Don Vedda (gitara, harmonie wokalne), Bill Hudson (gitara) oraz Tim Yeung (perkusja) — prezentują album ukazujący szerokie spektrum brzmienia zespołu. Gościnnie w utworze „No Way Out” pojawia się wokalista CJ McCreery z zespołu Immortal Disfigurement. Autorem okładki jest Corey Meyers, który współtworzy wizualną tożsamość zespołu od czasu albumu „My Own Grave”.

źródło: Napalm Records

IGNEA zgłębia nostalgię we wszystkich jej odmianach na swoim nadchodzącym albumie studyjnym „Monumental”, którego premiera nakładem Napalm Records zaplanowana jest na 23 października 2026 roku. Po wydanym w 2023 roku albumie „Dreams of Lands Unseen” ukraiński kwartet przemierza wyjątkowe zakamarki przeszłości na dziewięciu utworach — od rozmachu i ambicji kosmicznych marzeń z czasów zimnej wojny, przez melancholię miejskiego rozpadu i zapomnianych modernistycznych budowli, aż po emocjonalny ciężar osobistych i zbiorowych wspomnień.

Wszystkie teksty na „Monumental” napisała wokalistka Helle Bohdanova. Muzykę skomponował klawiszowiec Yevhenii Zhytniuk, przy dodatkowym wkładzie Helle Bohdanovej. Za miks i mastering odpowiadał nominowany do nagrody Grammy producent Jacob Hansen, znany ze współpracy z takimi zespołami jak DELAIN, Amaranthe, Volbeat, Amon Amarth, Arch Enemy i Epica.

„Monumental” to drugi pełnowymiarowy album IGNEA napisany podczas pełnoskalowej wojny w Ukrainie. Proces nagrywania odbywał się głównie zimą 2025–2026 roku, w czasie mroźnych temperatur i długotrwałych przerw w dostawie prądu w Kijowie.

Pod względem muzycznym „Monumental” łączy techniczne metalowe riffy, industrialne faktury, atmosferyczne interludia, monumentalne refreny i melodyjne partie, odzwierciedlając „nostalgiczne podróże”, podczas których spotykają się mrok, refleksja i zachwyt.

Pod względem wizualnym i koncepcyjnym IGNEA czerpała inspirację z retrofuturyzmu, modernistycznej i monumentalnej architektury oraz wzornictwa przemysłowego, tworząc świat, w którym dźwięk, obraz i pamięć łączą się ze sobą. Album jest hołdem dla przeszłości, refleksją nad utraconymi i niezrealizowanymi wizjami przyszłości oraz celebracją ponadczasowego piękna ukrytego w zapomnianych miejscach.

Utwór otwierający album, „Darkness”, nadaje mu emocjonalny ton, przedstawiając nostalgiczne ucieczki, w które wszyscy czasem się pogrążamy, gdy teraźniejszość staje się przytłaczająca, a przeszłość wydaje się łagodniejsza, niż była w rzeczywistości. Utwór przechodzi między niepokojącymi, melancholijnymi zwrotkami a podnoszącymi na duchu, monumentalnymi refrenami, osiągając kulminację w katartycznym momencie z udziałem chóru na żywo i blast beatów.

Pełen energii od pierwszych sekund „Dreams of Lands Unseen” opowiada o epoce eksploracji kosmosu w czasach zimnej wojny — okresie, w którym ludzkość pokładała swoje największe nadzieje w kosmosie. Marszowe refreny przywołują napędzany propagandą optymizm tamtej epoki, podczas gdy połyskujące partie klawiszowe i solówki na thereminie budują charakterystyczną atmosferę lat 80.

Po nim następuje „Presence of the Past” — hołd IGNEA dla miejskiej dekadencji i słodko-gorzkiego uczucia życia w mieście, które nieustannie się zmienia, niszczeje, odbudowuje, zapomina i jednocześnie pamięta.

„Prefab” brzmi jak rave'owa ścieżka dźwiękowa dla metalowców — to mocny, industrialny hymn z udziałem ikony electro-industrialu Andy'ego LaPlegui z Combichrist. Jego charakterystyczny głos idealnie dopełnia atmosferę i tematykę utworu.

Drugi gościnny występ na albumie pojawia się w „Harmony Manufactured”, gdzie Helle Bohdanova dzieli partie wokalne z niemiecką wokalistką Brittą Görtz z HIRAES. Szybkie, techniczne riffy i robotyczne growle tworzą mechaniczny puls, a starannie skonstruowane aranżacje przywołują precyzję inżynierii i projektowania. Zarówno muzycznie, jak i tekstowo utwór pokazuje, że techniczna perfekcja wciąż może nieść ze sobą emocje, piękno i trwałą pamięć.

Tempo zwalnia w „What Buildings Dream of” — metalowej balladzie z podnoszącym na duchu, emocjonalnym refrenem. Subtelne elektroniczne bity dodają jej industrialnego pulsu, odzwierciedlającego surową fakturę monumentalnej architektury. Utwór jest hołdem dla piękna, kruchości i milczącego wewnętrznego życia budynków, które kształtowały zarówno nasze krajobrazy, jak i zbiorową wyobraźnię.

Najbardziej nieoczekiwany moment albumu pojawia się w „I am in Hell” — krótkim interludium stylizowanym na retrofuturystyczną reklamę telewizyjną z lat 60.

Następnie IGNEA ponownie zagłębia się w przeszłość za sprawą „Between No Longer and Not Yet” — doommetalowego utworu z elementami dark jazzu, oddającego stan umysłu towarzyszący słuchaniu płyty winylowej. Czas składa się na siebie poprzez dźwięk, a wspomnienia odblokowują się przy każdym obrocie igły — jest to refleksja nad pięknem i żalem związanym z nostalgią.

Album zamyka „Nadir” — refleksyjne, orkiestrowe outro, pozostawiające słuchacza z długo utrzymującym się poczuciem nostalgii, nadziei i cichej melancholii.

Na „Monumental” IGNEA zabiera słuchacza w nostalgiczne podróże — ze wszystkimi ich wzlotami i upadkami — wyrażone zarówno poprzez muzykę, jak i teksty. Towarzyszy im delikatny smutek i refleksja, ponieważ nostalgia potrafi przywołać piękne wspomnienia, które jednocześnie zostają przyćmione świadomością, że te chwile już nigdy się nie powtórzą.

źródło: Napalm Records