Mötley Crüe wydaje nakładem BMG nową, zremasterowaną edycję swojego legendarnego debiutanckiego albumu Too Fast for Love z okazji 45. rocznicy jego wydania.

Too Fast for Love, jeden z najlepszych debiutanckich albumów wszech czasów, był pierwszym wielkim albumem hardrockowym z Los Angeles w latach 80. Pomógł otworzyć drzwi do niezwykle płodnej hollywoodzkiej sceny rockowej tamtej dekady, a także zapoczątkował falę podpisywania kontraktów płytowych i naśladowców, która nastąpiła później.

Album został pierwotnie wydany własnym sumptem w listopadzie 1981 roku, w nakładzie zaledwie 900 egzemplarzy winylowych, przez należącą do zespołu wytwórnię Leathür Records. Too Fast for Love było prawdziwym manifestem niezależności i samodzielności.

Dzięki wybuchowej energii koncertów Crüe album szybko stał się poszukiwanym wydawnictwem undergroundowym. Niecałe sześć miesięcy później zespół podpisał kontrakt z Elektra Records.

W sierpniu 1982 roku ukazała się nowa wersja Too Fast for Love z przebudowaną listą utworów, nowym miksem i remasteringiem.

Pierwszy singiel, „Live Wire”, trafił do rozgłośni radiowych, a jego kultowy teledysk pojawił się w okresie niedawnego uruchomienia MTV. Dzięki temu wielu fanów hard rocka po raz pierwszy poznało Mötley Crüe.

Punkowa postawa zespołu, glamrockowa nonszalancja i wybuchowa obecność na scenie szybko wyróżniły go na tle innych wykonawców.

Too Fast for Love uzyskał status platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych i złotej w Kanadzie. Był też pierwszym z wielu albumów zespołu, które znalazły się na listach przebojów. Dotarł do:

- 77. miejsca w Stanach Zjednoczonych,
- 17. miejsca na brytyjskiej liście Rock & Metal,
- 77. miejsca na szkockiej liście albumów,
- 95. miejsca na szwajcarskiej liście albumów.

Utwór otwierający album, „Live Wire”, od 45 lat stanowi jeden z filarów koncertowego repertuaru zespołu. Dzięki wykorzystaniu go w dynamicznych, pełnych energii grach wideo, programach telewizyjnych, filmach i reklamach zyskał również nowych słuchaczy.

Na niedawnej trasie koncertowej zespołu znalazły się także utwory „Too Fast for Love” i „Take Me to the Top”, co dowodzi, że fani wciąż darzą ten album ogromnym uczuciem.

Brudna, pełna furii energia tych utworów kontrastuje z bardziej refleksyjnymi kompozycjami „On with the Show”, „Starry Eyes” i „Merry-Go-Round”. Pokazuje to szeroki zakres możliwości kompozytorskich zespołu.

źródło: BMG

Klasyczny heavy metal i to jeszcze taki który trzyma poziom to rzadkość, więc Młot Na Czarownice to prawdziwa perła w koronie polskiej muzyki. Polecam tę nową płytę zespołu i gwarantuję duże zaskoczenie.

Młot Na Czarownice to zespół z Pionek grający klasyczny heavy metal. Swoje pierwsze tchnienie wydał w 2012 roku na scenie MOK w Pionkach. W 2015 roku ukazała się ich pierwsza płyta „Popioły Wiar", która doczekała się reedycji w 2023 roku dzięki Ossuary Records.

Choć nie jest to koncept album, płyta „W Sidłach Złudzeń" skupia utwory opowiadające o skłonnościach człowieka do ulegania iluzjom. Warstwa liryczna porusza tematy od alkoholizmu ('Bożek Opój'), przez wiarę w zjawiska nadprzyrodzone ('De Non Existentia Dei') i zabobony ('Prawa Ręka Zbawcy'), po manipulację emocjonalną ('W Sidłach Złudzeń', 'Lilith').

"W Sidłach Złudzeń":
1. Amanita Muscaria
2. Prawa Ręka Zbawcy
3. W Sidłach Złudzeń
4. De Non Existentia Dei
5. Nawałnice Klątw
6. Lilith
7. Bożek Opój
8. Mgła
9. Pustkowia Tworów Mglistych
10. Tęsknota

Młot Na Czarownice:
Dawid „Dejff" Siwecki – wokal
Krzysztof Kuśmierz – gitara
Dominik Niemirski – bas
Michał Michalczewski – gitara
Paweł Wilcan – instrumenty klawiszowe
Tomasz Śwital – perkusja

źródło: Filip Sarniak

6 listopada nakładem OSKAR Records ukaże się „Tephra" – debiutancki album brytyjskiego zespołu Blackwater Kingdom, który łączy energię nowoczesnego metalu z rozbudowanymi strukturami, melodyjnymi wokalami i gęstą, atmosferyczną warstwą dźwiękową.

Jeśli Disturbed i Five Finger Death Punch spotkaliby się z bardziej progresywnym podejściem do komponowania, efektem mogłoby być właśnie brzmienie Blackwater Kingdom. Zespół stawia na ciężkie, wyraziste riffy i chwytliwe melodie, jednocześnie rozwijając swoje utwory poprzez dynamiczne zmiany nastroju, wielowarstwowe aranżacje i umiejętne budowanie napięcia.

Album zapowiadają już dwa single – „Icarus" i „Wasteland". To dobry punkt wyjścia do poznania zespołu, który może zainteresować zarówno fanów współczesnego metalu, jak i słuchaczy poszukujących w ciężkiej muzyce większej przestrzeni, atmosfery i progresywnych rozwiązań.

źródło: OSKAR Records

Zespół backbone po przerwie powraca z nową płytą „Ama Nesciri". To post / doom metalowu concept album, którego główną osią jest postać mistyka, bohatera całego albumu i jego podróży po własnym umyśle i transcendencji.

backbone to warszawska formacja grająca nowoczesną mieszankę post, doom i atmospheric metalu. Zespół, aktywny od 2012 roku, tworzy muzykę oscylującą wokół inspiracji takimi wykonawcami jak Dirge, Opeth, Yob, Cult of Luna, Blindead czy Obscure Sphinx. Grupa ma na koncie trzy minialbumy, jeden split oraz pełnowymiarowy album "Embracing Dissolution", a obecnie kończy prace nad drugim longplayem oraz piątą edycją autorskiego festiwalu Blood&Bone, z którego zyski przeznaczane są na wsparcie pacjentów chorych na raka kości.

Drugie pełnowymiarowe wydawnictwo backbone, zatytułowane „Ama Nesciri", to koncept album opowiadający historię Mistyka – postaci rozdzieranej przez konflikt pomiędzy widzianym przez nią światem a własnymi duchowymi potrzebami. W swojej wewnętrznej podróży Mistyk dąży do osiągnięcia oświecenia i to poszukiwanie stanowi oś opowieści. Postać nie ma określonej płci, epoki historycznej ani wyznawanej religii.

Historia rozpoczyna się od odkrycia wiary jako drogowskazu, prowadzi przez burzliwą młodość i meandry dojrzałych poszukiwań, aż po osiągnięcie oświecenia. Jego następstwem jest jednak zmierzenie się z trudną prawdą oraz pogodzenie z jej konsekwencjami.

Tytuł „Ama Nesciri", zaczerpnięty z cytatu Tomasza a Kempis, oznacza w wolnym przekładzie „kochaj być nieznanym" lub „kochaj być niezauważonym", co stawia przedstawianą historię w mocnej opozycji do współczesnego świata, gdzie bycie widzianym staje się esencją istnienia.

Na płycie gościnnie wystąpili Kacper Kajzderski (basista i wokalista Obsidian Mantra) – growl w utworze „Volatile", Krzysztof Traczyk (Christopher Sawyer, ROSK) – wokal w tytułowym kompozycji „Ama Nesciri" oraz Barbara Kowalska, Alina Kowalik i Anna Gębala – kobiece głosy współtworzące „morze dusz" w centralnym utworze „Dissolved in Atman".

„Ama Nesciri":

1. Ethics
2. Radical Mystic
3. The Wellspring
4. Shaping of the Key
5. Sleep of the Mind
6. Dissolved in Atman
7. Volatile
8. Ama Nesciri

backbone:
Piotr Kowalik – wokal
Piotr Kowalczyk – gitara, wokal, syntezatory
Artur Ściechowski – gitara
Michał Kowalski – perkusja
Aleksander „Loki" Boguszewski – gitara basowa, wokal

źródło: Filip Sarniak