Menu

Artykuły filtrowane wg daty: wrzesień 2018

WHITE LIES NOWA PŁYTA I KONCERTY W POLSCE

Trio White Lies ujawniło szczegóły dotyczące ich najnowszego krążka! Album „Five” będzie mieć swoją premierę 1 lutego 2019 r. Płyta ukaże się pod szyldem [PIAS] Recordings. „Time To Give” to pierwszy zwiastun wydawnictwa. 

„Nowa płyta to kamień milowy w karierze White Lies. Podsumowuje dekadę naszej działalności. To początek nowego i ekscytującego dla nas rozdziału” - mówi zespół.

Proces pisania i nagrywania płyty odbywał się po obydwu stronach Atlantyku. Za produkcję albumu odpowiedzialny jest Ed Buller, który współpracował z zespołem przy debiucie „To Lose My Life” oraz „Big TV”. W projekcie wziął udział James Brown (Arctic Monkeys, Foo Fighters) oraz znany producent Flood. Płytę zmiksował zdobywca nagrody Grammy Alan Moulder (Smashing Pumpkins, Nine Inch Nails, The Killers).

Bardziej złożony i odważniejszy od swoich czterech poprzedników krążek „Five” , z dodatkiem osobistych i intymnych tekstów basisty i pierwotnego autora tekstów Charlesa Cave'a, stanowi pewny krok naprzód.

White Lies tworzą: Harry McVeigh (wokal, gitara), Charles Cave (bas, chórki) oraz Jack Lawrence-Brown (perkusja).

W marcu zespół zawita do Polski i zagra dwa koncerty:

05.03 Warszawa, Proxima

06.03 Poznań, Centrum Kultury Zamek

Oto tracklista:

1. Time To Give

2. Never Alone

3. Finish Line

4. Kick Me

5. Tokyo

6. Jo?

7. Denial

8. Believe It

9. Fire And Wings

PIAS
Czytaj dalej...

Thesis i Moanaa zagrają w rzeszowskim Vinylu !

Zapraszamy na koncert Thesis! W ramach trasy promującej nową płytę "Kres" zespół wystąpi w sobotę 22 wrzeœnia w rzeszowskim klubie Vinyl. Wraz z THesis na scenie zaprezentuje się też Moanaa.
Godz: 19.00 Bilety: 20PLN

Thesis (Warszawa - Polska)
Zespół THESIS działa na polskiej scenie od 2007 roku. Wydał do tej pory dwie płyty, trzy EPki, był częścią składanki Piotra Kaczkowskiego Minimax vol. 5 oraz prężnie koncertuje na różnych scenach w Polsce.
Na początku roku ukazał się nowy utwór "23:59" na kompilacji "Untitled" http://bit.do/unytts
07 września 2018 roku ukazała się nowa płyta zespołu "Kres".

Po więcej szczegółów zapraszamy na oficjalne strony:

http://www.thesisband.com
http://www.facebook.com/thesisband
http://thesis.bandcamp.com

Moanaa (post metal, Bielsko-Bia³a)

Wywodzący się z południa Polski kwintet zdołał dotychczas wydać własnym sumptem debiutancką płytę „Descent” (2014), a także wielokrotnie prezentował się na krajowych scenach, w tym m.in. podczas trasy Days of No Light wraz z Blaze of Perdition i Mord’A’Stigmata (2015), a także Castle Party w Bolkowie (2016). Ich ostatni album„Passage” to dowód, że najlepsze zespół ma dopiero przed sobą. Album, zarejestrowany w Heaven’s Sound przez Marcina Piekło i słynnym Czyścu przez Nihila, a zmiksowany w Satanic Audio przez Haldora Grunberga to bilet do wyjątkowo bogatego i przestrzennego świata Moany. Radzimy pospieszy się z wejciem na pokład. Podróż właśnie się zaczyna.

https://moanaa.bandcamp.com/
https://www.facebook.com/Moanaaband/
Czytaj dalej...

GOOD CHARLOTTE - nowa płyta już w sklepach!

„Generation RX” - tak nazywa się najnowsze dzieło formacji Good Charlotte, które można już znaleźć na półkach sklepowych. To siódmy studyjny krążek Amerykanów będący następcą wydanego w 2016 roku albumu „Youth Authority”, który został znakomicie przyjęty.

Na albumie znajduje się dziewięć premierowych kompozycji, za których produkcję odpowiadają Zakk Cervini oraz gitarzysta zespołu, Benji Madden, gościnnie pojawia się także Sam Carter. Całość to emocjonalny i głęboki przekaz, którego inspiracją są współcześni młodzi ludzie. „Prayers” to najnowszy singiel promujący płytę, do którego powstał także klip: https://youtu.be/Rc0NPd1SBS8 <https://youtu.be/Rc0NPd1SBS

Good Charlotte odwiedzą Polskę i 12.02.2019 zagrają koncert promujący „Generation RX” w warszawskim klubie Stodoła.
Czytaj dalej...

Rock Noc 22.09.2018 g. 22.00

Zapraszam do słuchania audycji "Rock Noc" w której relacjonować będziemy kolejną edycją "Rockowej Nocy" odbywającej się na rzeszowskich Bulwarach. W programie relacje oraz rozmowy z gwiazdami oraz z zespołami biorącymi udział w konkursie.
Z nowych płyt zaprezentuję kolejny album The Pineapple Thief "Dissolution", które ukazało się 31 sierpnia. Nie zabraknie też klasyki rocka. Polskie Radio Rzeszów - 22 września godz. 22.00

Lista utworów: 

Slash: The Call Of The Wild, Serve You Right, Driving Rain
Clutch: Gimme The Keys, Spirit Of '76
Brown: Lśnienie
Royal Age: 303
Marek Piekarczyk: Na betonie kwiaty nie rosną
Kac: Bestia
Illusion: O przyszłości, O trudzie wyboru, Zanurzam się
Suede: Life Is Golden, Flytipping
Led Zeppelin: The Ocean, Misty Mountan Hop
Pineapple Thief: Not Naming Any Names, Try As I Might, Threatening War, White Mist


Jethro Tull " Bursting Out" - winyl

1. "Introduction by Claude Nobs"
2. "No Lullaby"
3. "Sweet Dream"
4. "Skating Away (On the Thin Ice of the New Day)"
5. "Jack in the Green"
6. "One Brown Mouse"
7. "A New Day Yesterday"
8. "Flute Solo Improvisation / God Rest Ye Merry Gentlemen / Bourée [medley]" (instrumental)
9. "Songs from the Wood"
10. "Thick As A Brick"
Czytaj dalej...

Dla Dinozaurów - PAUL SIMON „In The Blue Light”

"Ten album składa się z piosenek, które moim zdaniem były prawie w porządku, lub były takie, że można je było za pierwszym razem przeoczyć. Powtórzenie aranżacji, struktur harmonicznych i tekstów dało mi czas na wyjaśnienie w głowie tego, co chciałem powiedzieć oraz zrozumienie tego, o czym myślałem" - Paul Simon, lipiec 2018,

Legendarny autor tekstów, muzyk wykonawca Paul Simon 7 września opublikował swój nowy, siódmy studyjny album zatytułowany "In The Blue Light".

Wyprodukowany przez Paula Simona i współpracującego z nim od lat sześćdziesiątych Roya Halee album ma niezwykłą obsadę muzyków, którzy dołączyli do Simona, by wspólnie dać świeże spojrzenie na dziesięć jego ulubionych, choć może mniej znanych utworów.


Wracając do swojego repertuaru Simon wybrał piosenki, które pierwotnie pojawiły się na albumach: There Goes Rhymin' Simon (1973), Still Crazy After All These Years (1975), One-Trick Pony (1980), Hearts and Bones (1983), The Rhythm of The Saints (1990), You're The One (2000) oraz So Beautiful Or So What (2011),

Zmieniając kompozycję poprzez nowe aranżacje i współprace z innymi muzykami utwory te nabrały wyjątkowej świeżości.

Wśród muzyków, którzy dołączyli do Paula znaleźli się: trębacz Wynton Marsalis, gitarzysta Bill Frisell oraz perkusiści Jack DeJohnette i Steve Gadd. Dwie kompozycje: “Can’t Run But” oraz “Rene and Georgette Magritte with Their Dog After the War” nagrane zostały z nowojorskim zespołem kameralnym yMusic,


"To niecodzienne wydarzenie, w którym artysta ma możliwość powrotu do wcześniejszych prac i ponownego ich przemyślenia, modyfikacji a nawet całkowitej zmiany części oryginałów” – pisze Simon. "Ta okazja dała mi również dar grania z niezwykłą grupą muzyków, z większością których wcześniej nie grałem. Chciałbym żeby słuchacze odebrali te nowe wersja tak jakby ich stary dom został pomalowany na nowo" - napisał Paul Simon

Album In The Blue Light dostępny będzie na płycie CD, albumie winylowym i w serwisach cyfrowych.

Paul Simon zdobył rozgłos jako połowa duetu Simon & Garfunkel, który powstał w latach 60. Panowie wylansowali takie hity jak : "The Sound of Silence", "Mrs. Robinson", and "Bridge over Troubled Water". Zespół rozpadł się w 1970 roku, a od tego czasu Simon z powodzeniem kontynuuje karierę solo. Jednym z jego największych osiągnięć jest album "Graceland" z 1986 roku, który rozszedł się w nakładzie 14 milionów egzemplarzy a ostatnio wydany został w formie fenomenalnych remiksów.

01 One Man's Ceiling Is Another Man's Floor

Paul Simon: Vocal, Percussion

Joel Wenhardt: Piano

Nate Smith: Drums

Jim Oblon: Guitar

John Patitucci: Bass

Edie Brickell: Finger Snaps

CJ Camerieri: Trumpet

Andy Snitzer: Saxophone

02 Love

Paul Simon: Vocal, Acoustic Guitar, Percussion, Harmonium

Bill Frisell: Electric Guitar

Steve Gadd: Drums

Renaud Garcia-Fons: Bass

03 Can't Run But

Paul Simon: Vocal

With yMusic

Arrangement by Bryce Dessner based on the original arrangement from Rhythm of the Saints by Marco Antônio Guimarães

04 How The Heart Approaches What It Yearns

Paul Simon: Vocal

Sullivan Fortner: Piano

Nate Smith: Drums

John Patitucci: Bass

Wynton Marsalis: Trumpet

05 Pigs, Sheep and Wolves

Paul Simon: Vocal, Percussion

Wynton Marsalis: Trumpet

Marcus Printup: Trumpet

Dan Block: Clarinet

Walter Blanding: Saxophone

Wycliffe Gordon: Tuba

Chris Crenshaw: Trombone

Marion Felder: Drums

Herlin Riley: Tambourine

Arrangement by Wynton Marsalis

06 René and Georgette Magritte With Their Dog After the War

Paul Simon: Vocal, Electric Guitar

With yMusic

Arrangement by Robert Sirota

07 The Teacher

Paul Simon: Vocal, Percussion

Odair Assad: Guitar

Sérgio Assad: Guitar

Renaud Garcia-Fons: Bass, Percussion

Walter Blanding: Saxophone

Jamey Haddad: Percussion

08 Darling Lorraine

Paul Simon: Vocal, Percussion

Bill Frisell: Electric Guitar

Vincent Nguini: Electric Guitar

Mark Stewart: Acoustic Guitar

Steve Gadd: Drums

John Patitucci: Bass

With yMusic

Arrangement by Rob Moose

09 Some Folks' Lives Roll Easy

Paul Simon: Vocal

Sullivan Fortner: Piano, Celeste

Jack DeJohnette: Drums

John Patitucci: Bass

Joe Lovano: Saxophone

10 Questions For The Angels

Paul Simon: Vocal, Acoustic Guitar, Bass Harmonica, Percussion

Bill Frisell: Electric Guitar

Sullivan Fortner: Harmonium, Chromelodeon

John Patitucci: Bass

Skip LaPlante: Percussion

yMusic is

CJ Camerieri: trumpet, piccolo trumpet

Alex Sopp: flute, alto flute

Hideaki Aomori: clarinet, bass clarinet

Rob Moose: violin

Nadia Sirota: viola

Gabriel Cabezas: cello

Sony Music
Czytaj dalej...

Wkrótce nowa książka o Megadeth

17 września br. nakładem poznańskiego Wydawnictwa Kagra ukaże się książka "So far... So good... So Megadeth", której autorem jest Martin Popoff.

Seria thrashowych klasyków, serwowana przez Megadeth od połowy lat 80-tych i przez lata 90-te, nadal cieszy się uznaniem wśród społeczności metalowej, choć wszyscy dawni koledzy lidera zespołu, Dave’a Mustaine'a – oprócz jednego Dave’a “Juniora” Ellefsona – dawno już poznikali w mrokach historii. Tamte lata stały pod znakiem niezdrowych relacji między Mustaine’m i jego byłymi kolegami z Metalliki, ale i całej masy wspaniałego metalu, z jakim zespół wychodził w miarę jak coraz bardziej piął się w górę, począwszy od albumów "Peace Sells... But Who's Buying?" i "So Far, So Good… So What!" przez znakomite klasyki gatunku, a mianowicie "Rust In Peace" i "Countdown To Extinction". Potem jednak przyszła kolej na "Cryptic Writings" i "Risk", albumy, które zagroziły istnieniu grupy, ale i na późniejszą rekonstrukcję Megadeth, po ich haniebnym upadku i okresie upokarzającego rozproszenia, do jakiego doprowadziła destrukcyjna osobowość Mustaine'a.

Wszystko to, to nieopowiedziana historia Megadeth – nieopowiedziana aż do tej pory. Ale jest to też historia, którą warto opowiedzieć, a to przez to, że uczy w jaki sposób odbudować i utrzymać karierę. Świadczą o tym nowsze dokonania Megadeth, obejmujące albumy "The World Needs A Hero" aż do "Super Collider", zawierające jedne z najlepszych i najcięższych utworów, jakie kiedykolwiek trafiły na płyty zespołu.

Z ponad sześćdziesięcioma książkami na koncie, Martin Popoff stosuje w swoim oszałamiająco bogatym dorobku tę samą, wypróbowaną metodę, z równą mocą opowiadając o najnowszych trendach, jak i o klasykach, które wszyscy fani Megadeth doskonale znają.

Książka liczy 416 stron i jest bogato ilustrowana.

http://kagra.com.pl/megadeth/so-far-so-good-so-megadeth
Czytaj dalej...

IREK DUDEK - "LUBIĘ ARTYSTYCZNE RYZYKO"

- Ludzie mnie kojarzą przede wszystkim z Shakin’ Dudi. Ta koncepcja dała mi popularność i wiąże się z kilkoma przebojami, które przykleiły się do mnie trwale. Chciałbym pokazać, że zrobiłem kilka innych rzeczy: symphonic blues, blues band, występy solo lub w rozmaitych składach kameralnych. Można powiedzieć, że dojrzewałem do bardziej bogatych muzycznie form, które miały uszlachetnić bluesa. Teraz mając możliwość występu z naprawdę elitą instrumentalistów, spróbuję skupić się na samej muzyce i wydobyć jej inne walory. Nie zapominam także o tym, żeby w tym koncercie były również elementy dobrej rozrywki – podkreśla Irek Dudek, twórca i dyrektor festiwalu Rawa Blues. Artysta wystąpi na scenie „Spodka” 29 września, zaprezentuje się w bigbandowym składzie. Refleksjami na temat tego koncertu, roli skrzypiec w bluesie oraz ekskluzywnego wydawnictwa „Live at NOSPR”, Irek Dudek podzielił się w rozmowie z Ryszardem Glogerem. Zapraszamy do lektury!


Do kolejnej edycji Rawa Blues festiwal pozostało niewiele czasu. O programie i organizacji festiwalu rozmawialiśmy wiosną. Dzisiaj chciałbym porozmawiać nie z dyrektorem festiwalu, lecz z jednym z artystów. Czy traktujesz swój udział w festiwalu jak przywilej czy bardziej jest to wyzwanie artystyczne ?

Oczywiście to dla mnie wyłącznie wyzwanie artystyczne. Powiem wprost byłbym głupi, gdybym jako muzyk nie skorzystał z takiej okazji. Na widowni ludzie, którzy chcą posłuchać bluesa, duża scena, system nagłośnienia i oświetlenie pierwsza klasa. To są wymarzone warunki do występu, zwłaszcza gdy jest pomysł na zaprezentowanie czegoś nowego. Ja w tym roku chcę wrócić do muzyki, którą wykonywałem w różnych okresach kariery. Nie chcę jednak tylko tych momentów odtworzyć. Postanowiłem spojrzeć na wiele utworów inaczej, nadać im innego kształtu, potraktować znany materiał muzyczny nieszablonowo.

Czy to znaczy, że w jakiś sposób chcesz tym razem zburzyć ten stereotypowy wizerunek swojej obecności na scenie ?

Ludzie mnie kojarzą przede wszystkim z Shakin’ Dudi. Ta koncepcja dała mi popularność i wiąże się z kilkoma przebojami, które przykleiły się do mnie trwale. Chciałbym pokazać, że zrobiłem kilka innych rzeczy: symphonic blues, blues band, występy solo lub w rozmaitych składach kameralnych. Można powiedzieć, że dojrzewałem do bardziej bogatych muzycznie form, które miały uszlachetnić bluesa. Teraz mając możliwość występu z naprawdę elitą instrumentalistów, spróbuję skupić się na samej muzyce i wydobyć jej inne walory. Nie zapominam także o tym, żeby w tym koncercie były również elementy dobrej rozrywki. Na pewno nie będzie to koncert elitarny, w którym często brak żywej reakcji publiczności.

Lubisz ryzykować i pójść pod prąd ?

Kiedy zaczynałem projekt symphonic blues, widziałem, że mogę spotkać się z krytyką. Koncepcja była taka, żeby reguły formy bluesowej realizowała sekcja rytmiczna, natomiast duża sekcja smyczkowa poszerzała harmonię i zmieniała barwę muzyki. Było to takie zestawienie triady bluesowej w kulturze czarnoskórych z europejskim, klasycznym podejściem do muzyki. To mnie fascynowało i o dziwo, to się spodobało na Zachodzie, gdzie występowałem tam na festiwalach czy w telewizji. U nas spotkało się to z mniejszym zainteresowaniem, może jeszcze wtedy słuchacze nie byli gotowi na takie eksperymenty. A ja niezmiennie hołduję zasadzie, że istotą bycia artystą jest tworzenie i narzucanie sobie większych celów. Ja zawsze będę szukał, raz z sukcesem, innym razem, może z jakimś poślizgiem.

Jeśli mówimy o posunięciach super ryzykownych, to dla mnie jednak twój występ solo na Rawie w 2010 roku był naprawdę niczym rozbrajanie miny…

Oczywiście wyjść w pojedynkę i stanąć na scenie oko w oko z kilkoma tysiącami słuchaczy nie jest łatwo. Nie ma się gdzie ukryć nawet na chwilę, wszystko co się stanie zależy ode mnie. Jak nie wyjdzie, winny jest jeden. Przyznam, że miałem wtedy dużą tremę. Trochę poćwiczyłem na gitarze, bo przez lata to nie był instrument, którym się posługiwałem. Nie wiem, chyba mam takie szczęście, że kiedy wychodzę nas cenę przestaję myśleć kategoriami rzemiosła i przechodzę do roli muzyka który ma coś ważniejszego do przekazania niż zagranie i zaśpiewanie paru dźwięków. Scena „Spodka” wbrew pozorom bardzo pomaga, bo ma się wrażenie ogarnięcia widowni, nawet tych sektorów, które są dalej i wyżej.

Gitara w twoich rękach to pewien epizod, a co jest dla ciebie ważniejsze harmonijka czy skrzypce ?

Ja tej gitary tak zupełnie nie odstawiłem do kąta, ona pewnie wróci. Skrzypce były moim pierwszym instrumentem i wydaje się, że mogę rozwijać swoją grę odkąd zamieniłem instrument na skrzypce elektryczne. To przejście dostarczyło mi wielu nowych podniet, inaczej można operować dźwiękiem i barwą. Jednak harmonijkę stawiam trochę wyżej dlatego, że pozwala łączyć to ze śpiewem. To jest dla muzyka bluesowego sytuacja najbardziej naturalna, właściwie dochodzi do symbiozy głosu i harmonijki. Nie wiem, może musiałbym więcej popracować ze skrzypcami, żeby osiągnąć podobne połączenie.

Może dlatego w ankietach zwykle jesteś wyróżniany głównie jako harmonijkarz ?

No rzeczywiście jako skrzypek rzadko figuruję w różnych plebiscytach. Wydaje mi się, że w NOSPR w ubiegłym roku pokazałem, że gram na skrzypcach trochę inaczej. Coraz bardziej interesuje mnie sposób użycia skrzypieć taki jak na południu USA. W NOSPR wykorzystałem również grę na skrzypcach slidem. Jest wiele możliwości i im bardziej niektórym się wydaje, że skrzypce w bluesie nie mają zastosowania, tym bardziej chciałbym to przekonanie zmienić.

Co zaproponujesz w tym roku w Spodku ?

Przede wszystkim zdecydowałem się na przygotowanie ekskluzywnego wydawnictwa, które będzie dostępne tylko ze specjalną pulą biletów na festiwal. Album Dudek Big Band Live at NOSPR złożony będzie z płyt CD i DVD z zapisem mojego występu w ubiegłym roku. Nakład jest limitowany do 500 egzemplarzy. Zagrałem w NOSPR z big bandem i kiedy spokojnie posłuchałem tego później, zgodziłem się z opiniami kilku dziennikarzy, że ładnym zamknięciem takiego projektu, będzie utrwalenie w formie wydawnictwa. Włożyliśmy w to z muzykami wiele pracy, z USA specjalnie przyleciał Jurek Piotrowski. Zaśpiewałem w NOSPR kilka standardów Ray’a Charlesa, bo ten fantastyczny artysta był twórcą pewnej szkoły, przez którą wszyscy przeszliśmy. W tym sensie tegoroczny występ na Rawie będzie powtórzeniem tamtej koncepcji z big bandem w warunkach Spodka. Oczywiście nie byłbym sobą gdybym chciał tylko precyzyjnie odwzorować koncert sprzed roku. Przewidziałem parę zmian i niespodzianek, więc to nie będzie dokładnie to samo. Koncert zagramy w większym tempie, chcę żeby występ był bardziej zwarty i zamknął się w godzinie. Bardzo się cieszę na tę szansę spotkania z publicznością Zapraszam wszystkich na Rawę, w tym roku znowu z udziałem światowych gwiazd !

Rozmawiał: Ryszard Gloger

PROGRAM FESTIWALU

27 września (czwartek) – NOSPR
Tinsley Ellis – klinika gitarowa (w sali kameralnej)

28 września (piątek) – NOSPR
sala koncertowa – Marcia Ball, Martin Harley & Daniel Kimbro
sala kameralna – Tinsley Ellis – klinika gitarowa (po zakończeniu koncertu)

29 września (sobota) – Spodek

Koncert finałowy:
Robert Cray, Tinsley Ellis, Irek Dudek Big Band, Laura Cox

Duża Scena:
Wild Meg & The Mellow Cats, Cotton Wing, Makar & Children Of The Corn, Kraków Street Band, Wicked Heads

Mała Scena:
Blackberry Brothers, Black Pin, Blues Drawers, Blueshift, KSW 4 Blues, My z delty, Teksasy.
Czytaj dalej...

Nowy album szczecińskiego CRUENTUS

Muzyka Cruentus to fuzja metalu, elektroniki i elementów rocka progresywnego. Zespół jest często porównywany do takich tuzów jak: Meshuggah, Fear Factory czy Mnemic. Formacja rozpoczęła działalność w połowie 1999 roku w Szczecinie. Od tego czasu nigdy nie przestała ewoluować muzycznie. Przez lata Cruentus był entuzjastycznie przyjmowany przez publiczność dając koncerty w Polsce i w Europie. W 2010 roku ukazał się poprzedni, znakomicie przyjęty zarówno przez fanów, jak i przez dziennikarzy, album „Terminal Code”.

Twórcy płyty tak definiują swój przekaz: „„Every Tomorrow” to krótka refleksja nad wewnętrznym konfliktem pomiędzy świadomością hołdującej technokracji jednostki a jej niezdefiniowaną tęsknotą duchową. To próba wyrażenia krytyki wobec tzw. technologicznego oświecenia, które poprzez próbę zdefiniowania wszystkiego, klasyfikuje i szufladkuje, zabierając to, co jest „pomiędzy”. Dominujący, bezwzględny determinizm w kontrze do wolności intelektualnego i emocjonalnego dryfu, symbolizującego nieskrępowaną kreatywność, której istotą jest samo w sobie poszukiwanie. Jak znaleźć równowagę pomiędzy „wiedzieć” a „doświadczać”? Czy mając zdolność pojmowania świata i przetwarzania dużej ilości informacji możliwa jest jeszcze mistyczna konfrontacja z lękami? Próba widzenia każdego możliwego jutra oznacza rezygnację z nieokreśloności i nadziei oraz przejmujący fantomowy ból, który odczuwamy za każdym razem, kiedy się zatrzymujemy i zostajemy sam na sam ze sobą.”

"Spiritual Digitasation": https://youtu.be/w-pBxCjrHvE

cantaramusic.pl
Czytaj dalej...

Disperse and Distorted Harmony – Polish tour

Dobrze być znowu w Polsce. Tej jesieni zaprezentujemy utwory z płyt od początku historii zespołu “Foreword”, “Living Mirrors” i “Journey Through the Hidden Gardens”, dzieląc scenę z naszymi gośćmi z Izraela - Distorted Harmony, którzy będą promować swój nowy album "A Way Out". Ciężko pracowaliśmy żeby produkcja występów na tej trasie była na jeszcze wyższym poziomie - to dlatego jest ona dla nas wyjątkowa i mamy nadzieję że spotka się pozytywnym zaskoczeniem i dobrym odbiorem wśród fanów. To będzie też pierwszy raz kiedy DH zagra dla polskiej publiki, dlatego cieszymy że mogliśmy ściągnąć ich do Polski i zaprosić do ich twórczości naszych rodaków.

14.11 - Łódź | Magnetofon (Tickets https://disperse-dh-lodz.evenea.pl)
15.11 - Poznań | U Bazyla (Tickets https://disperse-dh-poznan.evenea.pl)
16.11 – Warszawa | Voodoo Club (Tickets https://disperse-dh-warszawa.evenea.pl)
20.11 - Lublin | Graffiti (Tickets https://disperse-dh-lublin.evenea.pl)
21.11 - Rzeszów | Vinyl (Tickets https://disperse-dh-rzeszow.evenea.pl)
22.11 - Kraków | Zaczek (Tickets https://disperse-dh-krakow.evenea.pl)
24.11 - Wrocław | Firlej (Tickets https://disperse-dh-wroclaw.evenea.pl)
Czytaj dalej...

Paul Weller "True Meanings"

Paul Weller, jedna z największych legend brytyjskiego rocka, przedstawia swój czternasty studyjny materiał. Płyta nosi tytuł "True Meanings".
Jak zapewnia artysta, "True Meanings" to płyta wyjątkowa w jego ogromnym już dorobku. Na żadnej wcześniejszej nie było tyle tak zróżnicowanych emocjonalnie, perfekcyjnie dopracowanych orkiestracji.

Paul skończył w maju 2018 roku 60 lat, nie przestaje poszukiwać nowych inspiracji i wciąż realizuje swoje marzenia. Jednym z tych właśnie zrealizowanych jest płyta "True Meanings". Nigdy wcześniej Weller nie współpracował z tyloma gośćmi przy jednym albumie. Wśród nich są Rod Argent z The Zombies (organy Hammonda w "The Soul Searchers", fortepian i Mellotron w "White Horses"), folkowe legendy Martin Carthy i Danny Thompson (gitara i kontrabas w "Come Along"), Little Barrie (solo gitarowe w "Old Castles"), Lucy Rose (chórki w "Books"). Słychać na płycie także Noela Gallaghera!

Zobacz kulisy tworzenia albumu "True Meanings"
Za tekst do czterech piosenek z albumu odpowiadają wyjątkowi artyści. Connor O'Brien z Villagers jest autorem tekstu do "The Soul Searchers". Słowa do "Bowie", "Wishing Well" i "White Horses" to dzieło Erlanda Coopera z Erland & The Carnival. Produkcją większości "True Meanings" zajął się Paul Weller. Wyjątkami są "The Soul Searchers" (Paul i Conor O'Brien) oraz "Movin On" (Weller i White Label). Całość podkładów nagrano w zaledwie trzy tygodnie w należącym do Paula Black Barn Studio. Później dodano do nich orkiestracje.

Tracklista:
1. The Soul Searchers
2. Glide
3. Mayfly
4. Gravity
5. Old Castles
6. What Would He Say?
7. Aspects
8. Bowie
9. Wishing Well
10. Come Along
11. Books
12. Movin On
13. May Love Travel With You
14. White Horses

Warner Music Polan
Czytaj dalej...
Subskrybuj to źródło RSS